الگوی ساختاری رابطه آسیب های دوران کودکی و صمیمیت جنسی با نقش میانجی شفقت به خود در زنان متاهل
نویسندگان
1 دکترای روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران .
2 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد یزد، یزد، ایران .
3 دکترای روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد گرگان، ایران
4 نویسنده مسئول: دانشجوی دکترای روانشناسی خانواده و سلامت جنسی، گروه روانشناسی، دانشگاه شاهد، تهران،
doi
10.30495/sbq.2023.705375چکیده
چکیدهپژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی شفقت به خود در ارتباط بین آسیب هوای دوران کوودک ی وصمیمیت جنسی در زنان متاهل انجام شد. مطالعه حاضر، توصویفی همبسوتگی و از نوو ع مودل سوازی -معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل زنان متاهل شهر تهران و شهرستان ساری بوود کوهاز بین آنها، 196 نفر به صورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شوامل فورمکوتاه پرسشنامۀ ترومای دوران کودکی، مقیاس شفقت خود و پرسشنامه صمیمیت جنسو ی بوود. بورایتحلیل داده ها از روش های ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری بوا بهوره گیوری از نورمافزار AMOS و SPSS نسوخه 22 اسوتفاده شود . نتوا یج پوژوهش نشوان داد کوه صوم یمیت جنسو ی بواآسیب های دوران کودکی ) 44 / 0 ( دارای رابطه منفی و با شفقت بوه خوود - ( 25 / 0( دارای رابطوه مثبوتمعنادار در سطح 01 / 0 است. همچنین شوفقت بوه خوود در رابطوه بوین آسویب هوای دوران کوودکی وصمیمیت جنسی در زنان متاهل دارای نقش میانجی بود ) 001 / 0 ≥ P(. بور ایون اسواس در رابطوه بوینآسیب های دوران کودکی و صمیمیت جنسی در زنان متاهل، شفقت به خود دارای نقش میوانجی بوود.بنابراین در زنان متاهل، آسیب های دوران کودکی از طریق اثر بر شفقت به خوود موی توانود بوه کواهشصمیمیت جنسی منجر شود.
