مقایسه اثربخشی تحريك مكرر مغناطيسي فراقشري (rTMS) و درمان شناختي رفتاري بر بازداری/فعال سازی رفتاری در افراد مبتلا به افسردگی

نویسندگان

1 دکترای روانپزشکی نظامی، استادیار، گروه آموزشی بالینی، دانشکده طب هوا فضا و زیر سطحی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

3 کارشناس ارشد روان شناسی شخصیت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران،ایران

doi
چکیده

این پژوهش باهدف مقایسه اثربخشی تحريك مكرر مغناطيسي فراقشري (rTMS) و درمان شناختي رفتاري بر بر بازداری/فعال سازی رفتاری در افراد مبتلا به افسردگی انجام شد.پژوهــش حاضــر از نظر هدف، کاربــردی و از نظر روش پژوهــش از نوع نیمــه آزمایشی و از طــرح پیش آزمــون پس آزمــون با گروه کنترل با پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری این پژوهش را مردان و زنان مبتلابه افسردگی عمده بستری در بیمارستان روانپزشکی دلارام سینا در شهر تهران در سال 1401 تشکیل داد. نمونه آماری 39 مرد و زن مبتلابه افسردگی عمده بود. نمونه مورد مطالعه به روش هدفمند انتخاب و به روش تصادفی (قرعه کشی) در سه گروه تحريك مكرر مغناطيسي فراقشري (rTMS) (13 نفر)، درمان شناختي رفتاري (13 نفر) و گروه کنترل (13 نفر) جایگزین شد. تحريك مكرر مغناطيسي فراقشري (rTMS) در 12جلسه و درمان شناختی-رفتاری نیز در 12 جلسه برای گروه‌های آزمایش اجرا شد و گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. ابزار پژوهش مقیاس افسردگی بک-نسخه دوم (1996)، پرسشنامه فعال سازی/ بازداری کاور و ویت (1994) بود. داده­ها با استفاده از تحلیــل واریانس با اندازه گیری مکرر در نرم افزار SPSS نسخه 26 تحلیــل شــدند.نتایج نشان داد که تحريك مكرر مغناطيسي فراقشري و درمان شناختي رفتاري بر بر بازداری/فعال سازی رفتاری در افراد مبتلا به افسردگی موثر بودند و بین میزان تأثیر این دو مداخله بر بر بازداری/فعال سازی رفتاری تفاوت معناداری وجود نداشت.براساس نتایج حاصل می‌‌توان از پروتکل‌‌های تحريك مكرر مغناطيسي فراقشري و درمان شناختي رفتاري برای مداخله در بر بازداری/فعال سازی رفتاری در افراد مبتلا به افسردگی در مراکز سلامت روان و بیمارستان‌‌های روانپزشکی بهره برد.