فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی بسته آموزشی مبتنی بر الگوهای ارتباطی زنان متأهل تمایزیافته و رویکرد هیجان‌مدار بر تحمل پریشانی در زنان متأهل انجام شد. پژوهش با روش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و پیگیری یک‌ماهه بود. جامعه‌آماری شامل تمامی زنان متأهل مراجعه‌کننده به مراکز بهداشت شهرکرج دربازه زمانی نیمه اول خرداد تا پایان مرداد 1401 بود؛ که 52 نفر به‌صورت در دسترس وارد مطالعه شدند و بصورت تصادفی در دوگروه آزمایش و یک گروه گواه قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌ی تمایزیافتگی خود (اسکورن و دندی، 2004) و مقیاس تحمل پریشانی (سیمونز و گاهر، 2005) بود. گروه آزمایش اول و گروه آزمایش دوم هر یک طی 10جلسه به ترتیب تحت آموزش و مداخله بسته آموزشی مبتنی بر الگوهای ارتباطی زنان تمایزیافته و درمان هیجدان مدار قرار گرفتند. گروه گواه مداخله‌ای دریافت نکردند. داده‌های پژوهش باآزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر بوسیله نرم افزار SPSS نسخه 25 تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها نشان دادند هر دو روش بسته آموزشی تدوین شده مبتنی بر الگوهای ارتباطی زنان تمایزیافته و درمان هیجان‌مدار بر افزایش تحمل پریشانی زنان متأهل اثربخش است (01/0>P)؛ و تفاوت معناداری بین دوگروه آزمایش وجود ندارد (05/0<P). نتایج نشان داد بسته آموزشی-مداخله‌ای مبتنی بر الگوهای ارتباطی زنان تمایزیافته و درمان هیجان‌مدار دو روش مؤثر بر افزایش تحمل پریشانی زنان متأهل هستند و مشاوران و درمانگران حوزه زوج و خانواده می‌توانند از دو روش در جلسات آموزشی-مداخله‌ای بهره‌مند گردند.