اثربخشی طرحوارهدرمانی بر همجوشی شناختی و سرزندگی تحصیلی دانشآموزان دختر اقدام کننده به خودکشی
نویسندگان
1 دانشیار گروه روان شناسی ،واحد اهواز ،دانشگاه آزاد اسلامی ،اهواز ،ایران
2 استادیار،گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
3 دانشجوی دکترای روانشناسی،گروه روانشناسی، واحداهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
4 استادیار، گروه روان¬شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
5 دانشیار گروه روان شناسی ،واحد اهواز ،دانشگاه آزاد اسلامی ،اهواز ،ایران
doi
چکیده
خودکشی یک پیامد اجتماعی پیچیده است و در بین در دانشآموزان دختر یک مشکل رو به افزایش است، بنابراین هدف پژوهش حاضر اثربخشی طرحوارهدرمانی بر همجوشی شناختی و سرزندگی تحصیلی دانشآموزان دختر اقدام کننده به خودکشی بود. پژوهش حاضر از نوع نیمه¬آزمایشی با پیش¬آزمون و پس¬آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش¬آموزان دختر مقطع متوسطه شهر اصفهان در سال 1402 دارای سابقه خودکشی در دو سال گذشته بود. از بین آن¬ها تعداد 30 نفر با روش نمونه¬گیری در دسترس انتخاب و به¬صورت تصادفی و با روش قرعه¬کشی در دو گروه آزمایش و کنترل (15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل) جایگزین شدند. گروه آزمایش طرحوارهدرمانی (10 جلسه) و هر هفته یک جلسه و به مدت 60 دقیقه دریافت نمودند و گروه کنترل در این مدت مداخله¬ای دریافت نکردند. پرسشنامه¬های پژوهش شامل پرسشنامه همجوشی شناختی گیلاندرز و همکاران(2014) و مقیاس سرزندگی تحصیلی دهقانی زاده و حسین چاری (1391) بود. برای تجزیه و تحلیل داده¬ها از تحلیل کوواریانس تک متغیری با نرم افزار SPSS نسخه 25 استفاده شد. نتایج نشان داد که طرحوارهدرمانی در کاهش همجوشی شناختی و افزایش سرزندگی تحصیلی در مرحله پس آزمون موثر بود(001/0p <). یافته¬هــای پژوهــش حاضــر می¬توانــد در انتخــاب و طراحـی مناسـب¬ترین رویکـرد درمانـی در کاهش افکار خودکشی دانشآموزان دختر دارای پریشانی روان¬شناختی مـورد اسـتفاده قـرار گیرنـد.
