فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی روان درمانی پویشی فشردۀ کوتاه مدت (ISTDP) در مقایسه با درمان شناختی رفتاری (CBT) بر مشکلات روان‌تنی، در افراد مبتلا به افسردگی بود. در این مطالعه از یک طرح تحقیقاتی نیمه تجربی پیش آزمون و پس آزمون، همراه با گروه کنترل و پیگیری استفاده شد. جامعه آماری شامل افراد مبتلا به افسردگی در مراکز روانشناختی و مشاوره شهر تهران در فصل بهار و تابستان سال 1401 با سنین 18 تا 50 سال بودند و با نمونه‌گیری هدفمند، 45 شرکت کننده با معیارهای تشخیص درمانگر و با نمره 14 یا بالاتر در پرسشنامه افسردگی بک انتخاب شدند و به طور تصادفی به سه گروه 15 نفره تقسیم شدند. گروه‌های آزمایش (ISTDP) و (CBT)، با رعایت پروتکل های درمانی طی 12 جلسه 1 ساعته به صورت گروهی قرار گرفتند؛ گروه کنترل هیچ مداخله درمانی دریافت نکرد. هر سه گروه ارزیابی پیش آزمون و پس آزمون را همزمان انجام دادند. پس از دو ماه از آخرین جلسه درمان، آزمون پیگیری انجام شد و شرکت کنندگان پرسشنامه شکایات روانی تکاتا و ساکاتا (2004) را تکمیل کردند. نتایج تحلیل کوواریانس اثربخشی هر دو روش درمانی در کاهش مشکلات روان‌تنی در افراد افسرده را نشان داد. اندازه اثر 0.75 برای (ISTDP) در مقایسه با 0.45 برای (CBT)، نشان‌دهنده تأثیر بیشتر (ISTDP) در بهبود مشکلات روان‌تنی است. نتایج آزمون پیگیری نیز نشان داد که میانگین نمرات مشکلات روان‌تنی در گروه ISTDP به طور معناداری کمتر از گروه CBT بود (تفاوت میانگین 7.790-) تمامی مقایسه‌ها معنا‌دار بودند. در نتیجه، این مطالعه نشان می دهد که (ISTDP) می‌تواند به عنوان یک رویکرد مؤثرتر برای درمان مشکلات روان‌تنی در بیماران مبتلا به افسردگی مورد توجه قرار گیرد. کلید واژه ها: روان‌درمانی پویشی فشردۀ کوتاه مدت، درمان شناختی رفتاری، مشکلات روان‌تنی، افسردگی.