فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

از مشکلات شایع در افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری- عملی، وسواس عملی و عدم تاب­آوری است که موجب به وجود آمدن پیامدهای منفی متعددی برای این افراد می­شود و نیاز به مداخلات آموزشی دارد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی تکنیک مواجهه و جلوگیری از پاسخ بر درمان وسواس عملی و تاب آوری در افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش­آزمون و پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری- عملی افراد ۲۰ تا ۵۵ سال مراجعه کننده به مرکز مشاوره شهر اصفهان در سال 1403 بود. از بین آن­ها تعداد 30 نفر با روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب و به­ صورت تصادفی و با روش قرعه­کشی در دو گروه آزمایش و کنترل (15 نفر در گروه آزمایش و کنترل) جایگزین شدند. افراد حاضر در گروه آزمایش درمان شناختی رفتاری متمرکز بر تروما (8  جلسه) و هر هفته یک جلسه و به مدت 60 دقیقه دریافت نمودند. از پرسشنامه­های وسواس عملی هاجسون و رادمن (1997) و  تاب­آوری کانر و دیویدسون (2003) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از تحلیل کوواریانس تک متغیری با نرم افزار SPSS نسخه 25 استفاده شد. نتایج نشان داد که تکنیک مواجهه و جلوگیری از پاسخ بر وسواس عملی و تاب آوری در افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی در مرحله پس آزمون موثر بود (01 /0 p < ). ضریب ایتا نشان داد مقدار این تاثیر بر وسواس عملی 58/0 و بر تاب آوری 43/0 بود. با توجه به یافته­ها استفاده از تکنیک مواجهه و جلوگیری از پاسخ بر کاهش وسواس عملی و افزایش تاب­آوری در افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی؛ به روانشناسان و مشاوران توصیه می­شود. کلید واژه‌ها: تکنیک مواجهه و جلوگیری از پاسخ، وسواس فکری-عملی، تاب آوری.