اثربخشي قصهدرماني هدفمند بر كاهش نشانههاي اختلال سلوك نوجوانان
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور
2 'دانشکده علوم انسانی گروه روان شناسی
doi
https://doi.org/10.82264/arbs.2025.1213863چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی قصّهدرماني هدفمند بر کاهش نشانههای اختلال سلوک نوجوانان بود. روش پژوهش بر اساس هدف، کاربردی و بر حسب گردآوری دادهها از نوع شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمام مددجويان نوجوان پسر حاضر در كانون اصلاح و تربيت يزد در سال 1399 بودند كه 28 نفر از آنها به شيوة هدفمند بر اساس ملاكهاي ورود انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه (هر گروه 14 نفر) آزمايشي و گواه قرار گرفتند. ابزار پژوهش، پرسشنامة مقیاس درجهبندی تشخیص اختلال سلوك (فرم معلمان- اقتباس از پرسشنامه علائم مرضی کودکان (CSI-4)، توسط عظیمخانی و همكاران، ١٣٨٩) بود. گروه آزمایش به مدت 12 جلسه 90 دقیقهای، تحت مداخله قصّهدرمانی قرار گرفت. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل کواریانس تک متغیری نشان داد قصهدرمانی باعث كاهش نشانههاي اختلال سلوك میشود و بر روي مؤلفههای پرخاشگری(019/0= p)، بیمسئولیتی(007/0= p)، خرابکای(006/0= p)، فریبکاری(029/0= p) و روابط بينفردي ضعیف(026/0= p) تاثیر معنادار داشته است. بر اساس يافتههاي پژوهش ميتوان نتيجهگيري كرد كه قصهدرماني هدفمند بر كاهش نشانههای اختلال سلوک نوجوانان مقيم در كانون اصلاح و تربيت تأثير دارد و باعث بهبود نشانهها در اين نوجوانان ميشود.