مقایسه اثربخشی آموزش رویکردهای فرزندپروری آدلری-درایکورس، رویکرد فرزندپروری مبتنی برتئوری انتخاب و رویکرد فرزندپروری مبتنی بر پذیرش و تعهد (اکت) بر کیفیت دلبستگی کودکان زیر شش ساله و خوداثرمندی والدینی مادرانشان.
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان
2 گروه روانشناسی ، دانشکده علوم انسانی و هنر ، دانشگاه آزاد اسلامی زنجان ، ایران.
3 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و هنر، دانشگاه آزاد اسلامی زنجان
doi
https://doi.org/10.82264/arbs.2025.1208268چکیده
در پژوهش حاضر پژوهشگر با آموزش رویکردهای فرزندپروری ادلری-درایکورس، رویکرد فرزندپروری مبتنی بر تئوری انتخاب و رویکرد فرزندپروری تعهد و پذیرش به مادران در مرکز جامع سلامت شهر زنجان ، به مقایسه اثربخشی این آموزشها بر کیفیت دلبستگی کودکان و خوداثرمندی والدینی مادر پرداخت. مطالعه به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری را تمامی مادرانی که فرزندان خود را جهت کنترل ماهانه به مراکز جامع سلامت شهر زنجان آورد بودند و از طریق نمونه گیری هدفمند و در دسترس ، 80 نفر مادر داوطلب که حدنصاب پایین پیش آزمون را کسب کرده اند با توجه به معیار جمعیت شناسی(سن کودک و میزان تحصیلات مادر) گروهها همگن شدند و در سه گروه آزمایش و یک گروه کنترل مورد مطالعه و مداخله قرار گرفتند. پرسشنامه روابط میانی دلبستگی، مقیاس خوداثرمندی والدگری دومکا و همچنین برنامه های آموزش فرزند پروری آدلری-درایکورس، آموزش فرزندپروری مبتنی بر تئوری انتخاب وآموزش فرزندپروری مبتنی بر پذیرش و تعهد در هشت جلسه ی 90 دقیقه ای، آموزش داده شد. برای تحلیل دادهها، از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره در نرم افزار SPSS 27 استفاده شد. نتایج بدست آمده درخصوص آموزش رویکردهای فرزندپروری برای متغیر خوداثرمندی، و برای متغیر دلبستگی، بین گروه کنترل با هر سه گروه تفاوت معنادار بوده است در نتیجه نمی توان از تاثیر شگرف نقش تعاملات مثبت والد- کودک و روشهای موثر فرزندپروری را در تغییر کیفیت دلبستگی کودکان و نیز ایجاد خوداثرمندی در والدین الی الخصوص مادران چشم پوشی کرد.
