پیش بینی رضایت از زندگی بر اساس عواطف مثبت و امید به زندگی در زنان متقاضی طلاق

نویسندگان

1 دانش آموخته دانشگاه آزاد اسلامی واحد بین الملل کیش

doi
https://doi.org/10.82264/arbs.2025.1224128
چکیده

هدف از انجام پژوهش حاضر، پیش‌بینی کیفیت زندگی بر اساس عواطف مثبت و امید به زندگی در زنان متقاضی طلاق بود. این پژوهش از نوع پژوهش های کاربردی و با روش همبستگی از نوع پیش‌بینی پذیری انجام شد. جامعه آماری این تحقیق را تمامی زنان متقاضی طلاق ارجاع شده از دادگستری به کلینیک های مشاوره شهر تهران در سال 1403 تشکیل می دادند. در این پژوهش تعداد 250 پرسشنامه به صورت آنلاین  توزیع شد. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه‌های رضایت از زندگی داینر و همکاران (SWIS)، پرسشنامه عواطف مثبت وینر و همکاران و پرسشنامه امید به زندگی اشنایدر بود. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخه 25 و روش‌های آماری توصیفی و استنباطی نظیر همبستگی و رگرسیون استفاده شد. نتایج تحلیل آماری نشان داد که رضایت از زندگی بر اساس عواطف مثبت و امید به زندگی در زنان متقاضی طلاق قابل پیشبینی است.(p<0.05) نتیجه‌گیری : نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که کیفیت زندگی بر اساس امید به زندگی و مولفه های آن یعنی تفکر راهبردی و عاملی در زنان متقاضی طلاق قابل پیش بینی است، از طرفی رضایت زندگی بر اساس عاطفه مثبت و مولفه های آن نیز قابل پیش بینی می باشد.