اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر تاب آوری و خودشناسی انسجامی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار گروه مشاوره، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
https://doi.org/10.82264/arbs.2025.1217385چکیده
دوره نوجوانی یکی از حساسترین مراحل زندگی است که در آن افراد با تغییرات جسمانی، روانی و اجتماعی گستردهای روبهرو میشوند . این تحقیق با هدف اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر تاب آوری و خودشناسی انسجامی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم، انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمهآزمايشی (پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل) بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی 1404 - 1403 بود. نمونه مورد نظر برای این طرح پژوهشی 30 نفر از دانش آموزان دختر متوسطه شهر تهران بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده و در دو گروه آزمایش و کنترل هر گروه 15 نفر به طور تصادفی سازماندهی شد. ابزار اندازه گیری پژوهش پرسشنامه های پرسشنامه تجدید نظر شده تاب آوری فرایبورگ RSA(2003) ، مقیاس خودشناسی منسجم (ISK)(2008) ، بودند. به منظور بررسی و تجزیه و تحلیل دادههای گردآوریشده در این پژوهش جهت رسیدن به اهداف تحقیق از روش آماری توصیفی (محاسبه فراوانی، درصد) و آمار استنباطی (آزمون لوین برای همگنی واریانس ها وتحلیل کواریانس) استفاده شد و تمامی محاسبات با کمک نرم افزار SPSS نسخه 26 انجام گرفت. یافته ها نشان داد درمان متمرکز بر شفقت بر تاب آوری و خودشناسی انسجامی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم، تأثیر داشته است(0.05P<). نتایج نشان داد درمان متمرکز بر شفقت میتواند تاب آوری و خودشناسی انسجامی دانشآموزان دختر را بهبود بخشد.