مدل یابی معادلات ساختاری رفتارهای خودآسیب رسان براساس کفایت اجتماعی و سبک های هویت با نقش میانجی گری سبک های زندگی در دانش آموزان

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر

2 گروه آمار، واحد ابهر ، دانشگاه آزاد اسلامی ، ابهر ، ایران

doi
https://doi.org/10.82264/arbs.2025.1225465
چکیده

پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل معادلات ساختاری رفتارهای خودآسیب رسان بر اساس سبک‌های هویت و کفایت اجتماعی با نقش میانجی گری سبک های زندگی انجام گرفت. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی - همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول بودبا بکارگیری روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای تصادفی ساده از بین دانش آموزان تعداد 229 نفر انتخاب شدند. به منظور جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های رفتارهای خود آسیب رسان برگرفته از گلونسکی و گلن(2009)، سبک های زندگی لعلی و همکاران(2011)، سبک های هویت وایت و همکاران(1998) و کفایت اجتماعی طراحی شده توسط فلنرلیس و فیلیپس در سال 1990 استفاده شد. نتایج تحلیل آماری و ضرایب مسیر برآورد شده نشان دادند که سبک های هویت و کفایت اجتماعی هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیر مستقیم از طریق متغیر میانجی سبک های زندگی  بر رفتارهای خوداسیب رسان تاثیر معناداری داشته است. با لحاظ معیارهای نیکویی برازش مدل معادلات ساختاری، نتایج حاکی از آن بود که مدل مذکور از برازش مطلوبی برخوردار بوده و توانسته درصد از واریانس   رفتارهای خود آسیب رسان را تبیین نماید که بیانگر آن است که متغیرهای پژوهش از قدرت پیش بینی بالایی برخوردار بوده است. این نتایج نشاندهنده آن است که سبک های زندگی در انتقال اثر کفایت اجتماعی و سبک های هویت بر رفتارهای خودآسیب رسان نقش مهمی و حائز اهمیتی را ایفا می کند