نقش توانمندی ایگو و پریشانی اخلاقی در تاب آوری مادران دارای کودک معلول ذهنی
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زابل، زابل، ایران.
2 دانشجو کارشناسی ارشد ،گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی ، واحد زابل ، دانشگاه آزاد اسلامی ، زابل، ایران
doi
https://doi.org/10.82264/arbs.2025.1215344چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش توانمندی ایگو و پریشانی اخلاقی در تاب آوری مادران دارای کودک معلول ذهنی بود. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی و از لحاظ هدف کاربردی است. جامعه آماری پژوهش مادران دارای کودک معلول ذهنی شهر زابل که تعداد آنان 478 نفر میباشد. با توجه به جدول مورگان تعداد نمونه 214 نفر به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوري دادهها سه پرسشنامه، تاب آوری کونور – دیویدسون (2003)، روانشناختی قدرت ایگو مارک استروم و همکاران (۱۹۹۷) و پریشانی اخلاقی کورولی و همکاران (2001)استفاده شد برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون استفاده شد. نتایج بیانگر آن است که بین توانمندی ایگو با تاب آوری همبستگی مثبت و بین پریشانی اخلاقی در تاب آوری همبستگی منفی و معناداری وجود دارد. نتایج نشان داد، در گام اول امید و در گام دوم خواسته، در گام سوم هدف، در گام چهارم شایستگی، در گام پنجم وفاداری، در گام ششم عشق، در گام هفتم خرد است که وارد الگوی پیش بینی شده است و این هفت متغیر توانسته اند 52 درصد تغییرات تاب آوری را پیش بینی کند و پریشانی اخلاقی 35 درصد از تغییرات متغیر تاب آوری را پیش بینی مینماید.