هیبریدموک و آینده یادگیری در عصر هوش مصنوعی: تحلیل و شناسایی اجزای زیست بوم یادگیری دانشجویان
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری دانشگاه پیام نور، تهران، ایران، صندوق پستی 4697-19395، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور (PNU)، صندوق پستی 4697-19395، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور (PNU)، صندوق پستی 4697-19395، تهران، ایران
4 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور (PNU)، صندوق پستی 4697-19395، تهران، ایران
5 استاد، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور (PNU)، صندوق پستی 4697-19395، تهران، ایران.
doi
چکیده
هیبرید موک بهعنوان یک فناوری آموزشی ترکیبی، زمینه مناسبی برای بهکارگیری هوش مصنوعی در آموزش دانشگاهی فراهم میآورد. این پژوهش با هدف شناسایی مؤلفههای زیستبوم یادگیری دانشجویان در هیبرید موکها و با رویکرد تحلیل محتوای کیفی استقرایی انجام شد. جامعه آماری شامل اسناد الکترونیکی و مصاحبه با خبرگان بود که با نمونهگیری هدفمند، ۴۱ پژوهش و ۷ خبره انتخاب و دادهها گردآوری شد. ابزار گردآوری دادهها فیشبرداری و مصاحبه نیمهساختاریافته بود. دادهها پس از کدگذاری با نرمافزار MaxQDA تحلیل شد. یافتهها نشان داد که شش مقوله اصلی زیست بوم دانشجویان شامل آمادهسازی مخاطب، تعاملات، ارزشیابی، مدیریت دوره، مدیریت محتوا و پشتیبانی است که در تمام آنها ابزارهای هوش مصنوعی میتوانند نقشی مؤثر داشته باشند و هیبرید موک بهعنوان یک فناوری آموزشی ترکیبی زمینه مناسبی را برای بهکارگیری هوش مصنوعی در آموزش دانشگاهی فراهم میآورد. لازم است سیاستهای کلان آموزشی بهگونهای تدوین شود که کاربست هوش مصنوعی نه صرفاً بهعنوان ابزار کمکی، بلکه بهعنوان بخشی از معماری زیستبوم یادگیری در نظر گرفته و بستر قانونی و زیرساختی لازم برای توسعه آن فراهم شود.
