الگوی توسعه پایدار گردشگری سلامت در ایران با رویکرد پویایی‌شناسی سیستم‌ها

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری، مدیریت صنعتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب تهران، ایران

3 استادیار دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران

doi
10.22034/smsj.2025.516562.2135
چکیده

پژوهش حاضر با هدف تحلیل عوامل مؤثر بر توسعه پایدار گردشگری سلامت در ایران و ارائه الگویی جامع با بهره‌گیری از رویکرد پویایی سیستم انجام‌شده است. این پژوهش از نوع کاربردی و توصیفی _ تحلیلی است که با شناسایی متغیرهای کلیدی شناسایی‌شده و روابط آن‌ها در قالب نمودارهای علت-معلولی و الگوهای حالت-جریان مورد بررسی قرار گرفته‌اند. الگو طراحی‌شده شامل شش حلقه بازخورد مثبت و یک حلقه بازخورد منفی است که به‌صورت جامع پیچیدگی روابط میان عواملی نظیر سرمایه‌گذاری، کیفیت خدمات درمانی و تبلیغات بین‌المللی را تبیین می‌کند. به‌منظور ارزیابی صحت و کارآمدی الگو، فرآیند اعتبارسنجی با استفاده از تحلیل حساسیت، آزمون شرایط حدی و مقایسه آن با داده‌های واقعی صورت پذیرفت. یافته‌ها حاکی از آن بود که الگوی ارائه‌شده قادر به شبیه‌سازی رفتار سیستم و پیش‌بینی تأثیر سیاست‌های مختلف است. همچنین برای سنجش کارایی الگو، سه سناریوی کلیدی شامل افزایش تبلیغات بین‌المللی، ارتقاء تسهیلات پزشکی و بهبود امنیت و رفاه عمومی تحلیل شدند. نتایج نشان داد ارتقای تسهیلات پزشکی بیشترین تأثیر را در جذب گردشگران سلامت و افزایش رضایت آن‌ها داشته است. این موضوع بیانگر اهمیت سرمایه‌گذاری هدف‌مند در زیرساخت‌های درمانی و به‌کارگیری تبلیغات مؤثر است که ابزاری برای تقویت حلقه‌های بازخورد مثبت در سیستم گردشگری سلامت تلقی می‌شود. الگوی طراحی‌شده پژوهش می‌تواند ابزار کاربردی برای سیاست‌گذاران در راستای دستیابی به توسعه پایدار گردشگری سلامت در ایران مورداستفاده قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها