مدلسازی ساختاری تفسیری عوامل مؤثر بر موفقیت اتحاد راهبردی
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده کسبوکار و اقتصاد، دانشگاه خلیجفارس، بوشهر، ایران
2 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد، دانشکده کسبوکار و اقتصاد، دانشگاه خلیجفارس، بوشهر، ایران
doi
10.22034/smsj.2025.522666.2151چکیده
این پژوهش به شناسایی و مدلسازی عوامل مؤثر بر موفقیت اتحادهای استراتژیک در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی میپردازد و به اهمیت روزافزون و نرخ بالای شکست این اتحادها توجه دارد. این مطالعه که از نوع کاربردی و توصیفی - پیمایشی است، با مشارکت ۱۶ نفر از خبرگان صنعت انجام شده و برای شناسایی عوامل کلیدی، ابتدا مرور ادبیات انجام گرفته و سپس پرسشنامهای محقق ساخته، مدلسازی ساختاری تفسیری و تحلیل میکمک بهکاررفته است. نتایج پژوهش نشان میدهد که ۹ عامل کلیدی شامل اشتراکگذاری منابع، هماهنگی بین شرکا، ارتباطات مؤثر، اعتمادسازی، سازگاری فرهنگی، همکاری، مکانیسمهای حل تعارض، تعهد متقابل و انتخاب شریک مناسب، نقش اساسی در موفقیت اتحادهای استراتژیک دارند. این پژوهش با افزایش درک نسبت به عوامل موفقیت اتحاد در صنعت نفت و گاز و پتروشیمی ایران، راهکارهای عملی برای مدیران ارائه میدهد و بر اهمیت انتخاب شریک مناسب، سازگاری فرهنگی و مدیریت تعارض برای بهبود عملکرد و پایداری اتحادها تأکید دارد. یافتهها نشان داد که موفقیت اتحادهای استراتژیک در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی ایران، تابعی از روابط سلسلهمراتبی میان عوامل رفتاری، ساختاری و محیطی است. در مدل مدلسازی ساختاری تفسیری، انتخاب شریک مناسب و سازگاری فرهنگی بهعنوان عوامل پیشران؛ و همچنین، اشتراک منابع و حل تعارض بهعنوان پیامدهای سیستم شناسایی شدند. این نتایج بر اهمیت زیرساختهای رفتاری در موفقیت اتحادها در بافت پیچیده صنعت نفت ایران تأکید دارد.