طراحی چارچوب مفهومی همآفرینی شهری در حکمرانی مشارکتی
نویسندگان
1 مدیریت سیاست گذاری عمومی
doi
10.22034/smsj.2025.517289.2137چکیده
فرایندهای مشارکتی کلاسیک ایجادشده توسط شهرداریها و دولتها برای حکمرانی مشارکتی شهری، امروزه کارایی کمی دارد. بنابراین، تنوع تجربیات ممکن است برای بیان برخی از راههای ترکیبی برای درک فعالیتها و موضوعات مشارکت کافی نباشد و نیاز به روشهای جدید و نوآورانه در حکمرانی شهری بیش از پیش نمایان است این پژوهش با هدف طراحی چارچوب مفهومی برای همآفرینی در حکمرانی مشارکتی شهری، به تبیین نقش و تعامل بازیگران مختلف در فرآیندهای شهری، راهکاری عملی برای تقویت مشارکت مؤثر و معنادار شهروندان در مدیریت شهری در قالب همآفرینی ارائه دهد. پژوهش حاضر کاربردی- توسعهای و با رویکرد آمیخته انجام گرفت. ابتدا، با مطالعه چارچوبها و مدلهای موجود همآفرینی و همآفرینی شهری، چارچوب مفهومی اولیه طراحی شد. سپس، با استفاده از سه دور دلفی چارچوب کلی و اجزای آن اعتباربخشی شد. پانل دلفی شامل 32 نفر از خبرگان حوزه مدیریت شهری و حکمرانی در سطح دانشگاه و کارشناسان مشارکتهای مردمی، توسعه و برنامهریزی شهری در سطح شهرداریها بودند. ابزار گردآوری دادهها، اسناد و پرسشنامه ترکیبی بود. چارچوب پیشنهادی در سه بخش (بازیگران، ارتباطات تعاملی و مجموعه شهرداری)، چهار مرحله (همایدهپردازی، همطراحی، همتولیدی و همارزیابی) و 15 مؤلفه نهایی شد. این پژوهش تأکید میکند که تحقق همآفرینی شهری نیازمند رویکردی فراتر از مشارکت صوری، در جهت ایجاد ارتباطی اصیل و دوسویه میان نهادهای رسمی و شهروندان میباشد.