تاثیر هیستوپاتولوژی هیپوکامپ در موش‌های صحرایی دریافت‌کننده متامفتامین: هم‌زمان با فعالیت هوازی و بررسی اثرات محافظتی بربرین هیدروکلراید

نویسندگان

1 دانشجو، گروه پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران.

2 دانشجو، گروه پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران.

3 استادیار، گروه پزشکی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی ، شاهرود، ایران. گروه پزشکی، مرکز تحقیقات نانو ذرات بیولوژیک در پزشکی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران

4 دانشجو، گروه پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران.

5 دانشجو، گروه پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران.

6 دانشجو، گروه پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران.

7 استادیار، گروه پزشکی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران.

doi
10.30468/jsums.2025.7888.3126
چکیده

زمینه و هدف: متامفتامین یک محرک سیستم عصبی مرکزی است که استفاده طولانی‌مدت آن منجر به وابستگی می‌شود. هیپوکامپ به‌عنوان جزئی از دستگاه لیمبیک به‌صورت نورون‌های متراکم در عمق لوب گیجگاهی جای گرفته است. با توجه به گستردگی سوءمصرف متامفتامین و اهمیت هیپوکامپ در عملکرد حسی-حرکتی مصمم به انجام مطالعه حاضر شدیم.مواد و روش­ها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی ۴۰ موش صحرایی ماده نژاد ویستار در ۵ گروه ۸ تایی به‌صورت تصادفی شامل: گروه کنترل، گروه متامفتامین، گروه متامفتامین با ورزش هوازی، گروه متامفتامین با بربرین هیدروکلراید و گروه متامفتامین با ورزش هوازی و بربرین هیدروکلراید تقسیم شدند. پس از القای بیهوشی نمونه‌های هایپوکامپ جداشده و به‌وسیله میکروسکوپ نوری تحت بررسی قرار گرفتند.یافته­ها: در گروه متامفتامین در هیپوکامپ بی‌نظمی بافتی و اتساع عروقی مشاهده شد. در گروه متامفتامین با ورزش بی‌نظمی بافتی همراه با اندکی پرخونی مشاهده شد. در گروه متامفتامین و بربرین هیدروکلراید انسجام سلولی از گروه متامفتامین بهتر بوده اما پرخونی و اتساع عروق رؤیت شد. گروه دریافت‌کننده متامفتامین، فعالیت ورزشی و بربرین هیدروکلراید در مقایسه با گروه دریافت‌کننده بربرین به‌تنهایی نظم و مورفولوژی مناسب‌تر و پرخونی کمتری مشاهده شد.نتیجه‌گیری: متامفتامین اثرات مخربی بر بافت هیپوکامپ برجای می‌گذارد بطوریکه انسجام سلولی را از بین برده و باعث پرخونی و اتساع عروقی می‌شود. به‌کارگیری هم‌زمان بربرین هیدروکلراید و ورزش نسبت به استفاده تنهای هرکدام از آن‌ها مؤثرتر بود.