رویکرد ایالاتمتحدۀ آمریکا در قبال بیرون کردن یهودیان فرانسه (۱۹۳۹–۱۹۴۵ میلادی)
نویسندگان
1 گروه تاریخ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه دهوک، دهوک، عراق
doi
10.30466/jhf.2026.57006.1064چکیده
بررسی و تحلیل سیاست خارجی ایالاتمتحده آمریکا در قبال مسئله یهودیان در فرانسه طی جنگ جهانی دوم، صرفاً معطوف به شناسایی دیدگاههای ایدئولوژیک یا دینی این کشور نیست، بلکه ناظر بر یک رویکرد تاریخی در تحلیل روابط بینالملل است که نقش آمریکا را در جهتدهی به مسیر سیاسی کشورها بر اساس منافع و اهداف استراتژیک خود آشکار میسازد. پژوهش حاضر میکوشد با تبیین مبانی نظری و فکری تصمیمسازیهای سیاسی ایالاتمتحده، تأثیر عوامل انسانی، اقتصادی و ژئوپلیتیکی را بر جهتگیری سیاست خارجی این کشور بررسی کند. در این راستا، وضعیت یهودیان فرانسه در مقاطع مختلف جنگ جهانی دوم و نحوه رفتار حکومت ویشی با آنان مورد تحلیل قرار میگیرد تا نشان داده شود که بخش مهمی از سیاستهای ضدیهودی در فرانسه ریشه در همکاری ساختاری با آلمان نازی داشت. یافتههای پژوهش نشان میدهد که ایالاتمتحده در مراحل نخست جنگ، موضعی مبهم و غیرقاطع در قبال این تحولات اتخاذ کرد؛ اما در مراحل پایانی جنگ و همزمان با گسترش نفوذ جریانهای صهیونیستی در آمریکا، سیاست واشنگتن بهتدریج به سمت حمایت غیرمستقیم از ایده تشکیل یک دولت ملی برای یهودیان در سرزمین فلسطین سوق یافت.