خوانده غیرمرتبط در دادرسی مدنی (با تأکید بر رویه قضایی)
نویسندگان
1 استاد گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 اســتادیار گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران
doi
10.22106/jlj.2025.2057901.6275چکیده
خوانده معمولاً به شخصی اطلاق می شود که ادعای اصلی علیه او است؛ با این حال، گاه با خواندگانی رو به رو می شــویم که نه تنها ادعای اصلی علیه آن ها نیســت، بلکه ارتباطی بین آن ها و دعوای اقامه شده وجود ندارد. برای مثال، شخص الف که از شخص ب طلبکار است، شخص ج را نیز در ردیف خواندگان دعوا قرار می دهد تا از امتیاز ماده 16 قانون آیین دادرســی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی [سوء] اســتفاده نموده و دعوا را در اقامتگاه ج طرح کند. پرسش مطرح، معیارهای شناسایی خوانده غیر مرتبط، انگیزه های درج خوانده غیر مرتبط در دادخواســت و راهکارهای مقابله با این انگیزه ها است. مقاله حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و مطالعه گســترده در آرای قضایی، در صدد ارائه پاسخی شایسته به این پرسش ها است و نتیجه می گیرد که سوء استفاده از مقررات صلاحیت محلی و مواعد، جلوگیری از رد شــکلی دعوا و اعتراض شخص ثالث و همچنین تسریع در تحصیل دلیــل، از انگیزه های درج خوانده غیر مرتبط اســت و به منظور مقابله با درج خوانده غیــر مرتبط نیز راهکارهای صدور قرار رد دعوا، صدور قرار تأمین هزینه های خوانده در کنار تفسیر صحیح قوانین و مقررات آیینی را پیشنهاد می دهد.
