مطالعه تطبیقی معیارهای تشخیص اظهارات غیرمؤثر در گفتگوهای مقدماتی مبتنی بر رویه قضایی
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق خصوصی و اسلامی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 کاندیدای دکتری حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22106/jlj.2025.2057152.6261چکیده
اگر چه اظهارات پیش قراردادی ممکن است انتظاراتی را در دو طرف ایجاد کند، اما همگی آن ها آثار حقوقی ندارند. اظهارات غیر مؤثر به اظهاراتی گفته می شود که در روابط حقوقی قابل اســتناد نبوده و نقض آن ها مسؤولیتی برای گوینده ایجاد نمی کند. معمولاً این گونه اظهارات به عنوان مقدمه ای برای گفت و گوهای اصلی بازگو می شوند و بر خلاف اظهارات مؤثر، نمی توانند مبنای ایجاد آثار حقوقی باشند. تشخیص اظهارات مؤثــر از غیــر مؤثر در میان حجم گســتردهای از گفت و گوهای مقدماتــی به ویژه در معاملات مهم، همواره ساده نیست. این پژوهش با به کارگیری روش توصیفی-تحلیلی و استفاده از منابع کتابخانه ای، در پاسخ به این پرسش که چگونه می توان اظهارات غیر مؤثر را از دیگر اظهارات پیش قراردادی تشخیص داد و به این منظور چه معیارهایی باید مورد توجه باشد. در این راستا معیارهای مشخص و مطمئنی به این منظور ارائه می کند کــه از مهم ترین این معیارهــا می توان به عدم قصد التزام، ماهیــت تبلیغاتی اظهارات، کلی گویی ها، اظهارات بی تأثیر در تکمیل قرارداد و تغییر شرایط یا فاصله زمانی طولانی میان اظهارات و انعقاد قرارداد اشاره کرد.