تأثیر ظرفیت جذب دانش بر نوآوری استراتژیک با توجه به نقش تعدیلگری رقابتپذیری و انعطافپذیری استراتژیک
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی دانشگاه علامه طباطبائی تهران
2 دانشجو/دانشگاه علامه طباطبائی
3 کارشناس ارشد مدیریت دولتی پردیس فارابی دانشگاه تهران
doi
چکیده
با گسترش پارادیم نوآوری باز به عنوان پارادایم غالب در مدیریت نوآوری، اهمیت ظرفیت جذب دانش بیش از پیش آشکار گشته است. هدف اصلی پژوهش حاضر، تحلیل تاثیر ظرفیت جذب دانش بر نوآوری استراتژیک است، ضمن اینکه این پژوهش بررسی میکند که رقابتپذیری و انعطافپذیری استراتژیک چه نقشی در تقویت یا تضعیف این رابطه ایفا میکنند. روش تحقیق پژوهش، کمی و به صورت پیمایش است که با ابزار پرسشنامه انجام شده است. جامعه آماری پژوهش، شرکتهای کوچک و متوسط دانشبنیان ایرانی شرکتکننده در هفتمین نمایشگاه بینالمللی نوآوری و فناوری (INOTEX) در تابستان 1397 است که عمدتا نوپا بوده و شامل 240 شرکت میباشند که بر اساس فرمول کوکران 144 شرکت به صورت نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. پس از بررسی روایی و پایایی دادههای گردآوری شده، به کمک نرمافزار اسمارت پیالاس و از طریق ماتریس همبستگی، آزمون معادلات ساختاری و آزمون برازش مدل مورد تحلیل قرار گرفتند. در نهایت، مشخص شد که ظرفیت جذب دانش بر نوآوری استراتژیک موثر است. همچنین رقابتپذیری و انعطافپذیری استراتژیک در رابطه بین ظرفیت جذب دانش و نوآوری استراتژیک، نقش تعدیلگری ایفا میکند و شدت رابطه را افزایش میدهند. با توجه به نتایج بدست آمده میتوان دریافت که در دنیای رقابتی امروز، سازمانهایی که توانایی برنامهریزی با رویکرد رقابتی داشته و به انعطافپذیری استراتژیک در ایجاد انطباق با شرایط در زمانهای مختلف توجه مینمایند، بهتر میتوانند در مسیر نوآوری گام بردارند.