اعمال مقرّرات نظارت الکترونیکی در خصوص اطفال و نوجوانان؛ پیامدها، چالش‌ها و راهکارها

نویسندگان

1 دانشــجوی کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی، دانشــکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استادیار حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشــجوی کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی، دانشــکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22106/jlj.2025.2057118.6260
چکیده

نگرش جدید به بزهکاری اطفــال و نوجوانان در یک قرن اخیر، باعث نگرش افتراقی در برخورد با آنان شده است. این برخورد افتراقی با ایجاد مقررات خاص برای اطفــال و نوجوانان بزهکار و منع اعمال برخی مقررات مانند منع اعمال مقررات تکرار، خود را نمایان ساخته است. با این حال، در سکوت مقررات خاص، مراجعه به مقررات عام به شــرط انطباق با مصالح عالی کودک، ممکن می باشــد. نظارت تحت سامانه های الکترونیکی از جمله مواردی است که در نظام های مختلف از جمله آمریکا و انگلستان برای اطفال پیش بینی شــده است. با این وجود، حقوق ایران در خصوص اعمال خاص آن بر اطفال و نوجوانان ساکت است و از این رو، اعمال آن با ابهام هایی از قبیل تعیین محدوده اعمال، امکان اعمال بر کانون اصلاح و تربیت، امکان اعمال بر محکومان کانون به علت ارتکاب جرم حدی مشــمول ماده 91 قانون مجازات اسلامی و همچنین امکان بهره از این نهاد در مقام صدور قرار تأمین کیفری برای نوجوانان مواجه است. مقالۀ حاضر پس از بررســی این موارد به روش توصیفی-تحلیلی، نتیجه می گیرد که بــا توجه به اصل رعایت منافــع عالی کودک، امکان اعمال نظارت تحت ســامانه الکترونیکی به عنوان شیوهای از اعمال کیفر و یا در مقام صدور قرار تأمین فراهم است.

کلیدواژه‌ها