تاثیر یک دوره تمرین اینتروال با شدت بالا به همراه تحریک الکتریکی با فوت شوک بر فرایند آنژیوژنز بافت کبد موش های صحرایی چاق با محدودیت کالری
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.
3 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامیواحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.
doi
10.22038/mjms.2026.87600.4989چکیده
مقدمه: چاقی از عوامل اصلی بیماری های کبدی است. این مطالعه بررسی تأثیر ترکیب تمرینات اینتروال شدید (HIIT) و تحریک الکتریکی بر آنژیوژنز کبدی در موشهای چاق تحت محدودیت کالری می باشد.روشها: این مطالعۀ تجربی با گروه شاهد 35 سر موش صحرایی (8 هفتهای) پس از القا چاقی بهطور تصادفی به 5 گروه7 تایی کنترل، محدودیت کالری ، محدودیت کالری -تمرین تناوبی شدید، محدودیت کالری - تحریک الکتریکی و محدودیت کالری -تمرین تناوبی شدید- تحریک الکتریکی تقسیم شدند. فعالیت هوازی (سرعت 10 -20 متر/دقیقه ، مدت 20 -40 دقیقه)، تحریک الکتریکی ( 5/0 میلی آمپر -20دقیقه) ، محدودیت کالری (8 به 16 ساعت) انجام شد. پس از تمرین ، نمونه برداری بافت کبد صورت گرفت .بیان ژن ها با استفاده از PCR اندازهگیری شد. آنالیز دادهها با ANOVA سطح معنیداری 05/0>p انجام شد.یافتهها: نتایج نشان داد تمرین تناوبی شدید در گروه چاق، تحت محدودیت کالری باعث افزایش معنیدار بیان ژن VEGFنسبت به گروه چاق گردید (0001/0>p). HIIT باعث افزایش معنی دار FGF23 در این گروه نسبت به گروه چاق نشد ( 0001/0 P >). تلفیقHIIT با تحریک الکتریکی در گروه چاق با محدودیت کالری باعث افزایش معنیدار بیان ژن VEGF و کاهش معنیدار بیان ژن FGF23 نسبت به گروه چاق شد. (0001/0>p)نتیجهگیری: به نظرمی رسد، HIIT و تحریک الکتریکی حین محدودیت کالری می تواند باعث افزایش معنیدار ژن VEGF و کاهش معنی دار ژن FGF23 گروه چاق با محدودیت کالری شود و در سلامت کبد و افزایش آنژیوژنز موثر باشد. اما ابعاد آن نیازمند مطالعات بیشتری است.