سیاستگذاری مهار تلفات جادهای در کشور
نویسندگان
1 دانشگاه شهیدبهشتی
2 دانشگاه سمنان
3 دانشگاه سمنان
doi
چکیده
واقعیتها نشان میدهد که در همه جای دنیا سه عامل انسان، راه و خودرو نقش تعیینکنندهای در وقوع تلفات جادهای دارند؛ اما درصد تأثیر آنها برای کشورهای مختلف متفاوت است. هدف این پژوهش، شناسایی عوامل و متغیرهای اصلی تلفات جادهای در ایران و سپس توسعه یک مدل شبیهسازی پویاییشناسی سیستم است. پویاییشناسی سیستم، روشی برای درک و تجزیهوتحلیل بهتر مسائل پیچیده، درهمتنیده، غیرخطی و پویا در سیستمهای اجتماعی است که میتواند به طراحی ساختار و سیاستهای جدیدی برای بهبود رفتار سیستمها کمک کند. ازآنجاکه مسئله پیشبینی تصادفات و تلفات جادهای، دربرگیرنده سیستمهای پیچیده و متنوعی از جمله: انسان، راه و خودرو و بسیاری عوامل محیطی دیگر میشود، طراحی مدل شبیهسازی پویا برای درک روابط بین این سیستمها در کشور ضروری به نظر میرسد که میتواند منجر به تکامل ارائه راهحلهایی پایدار برای تضمین ایمنی جادهها شود. در این پژوهش از نرمافزار شبیهسازی ونسیم استفاده و دادههای حمل و نقل، تصادفات، بزرگراهها و نیروی پلیس از منابع دولتی جمعآوری شده است. مدل با توجه به سناریوهای تمامی راهبردهایی که برای بهبود وضعیت میتوان ارائه داد شامل: سیاست بهبود امدادرسانی جادهای، سیاست بهبود کیفیت خودرو و راه و سیاست افزایش حضور پلیس در جادهها، توسعه داده شده است و بااستفاده از سوابق موجود از دادههای واقعی تصادفات و تلفات، اعتباریابی شده است. براساس نتایج شبیهسازی، سیاستهای اعمال شده در کوتاهمدت کاملا موثر واقع شدهاند و عامل انسانی مهمترین عامل در وقوع تصادفات مشاهده شد.