دستیابی به نوآوری سازمانی از مسیر هوشمندی رقابتی و تفکر راهبردی
نویسندگان
1 دانشگاه سمنان.
2 پردیس فارابی دانشگاه تهران.
3 دانشگاه سمنان
doi
چکیده
رقابت فزاینده دنیای کسبوکار، شرکتها را وادار کرده برای کسب مزیت رقابتی به تحولات محیطی، نوآوری و ابعاد آن در کسبوکار یا سازمان توجه ویژهای داشته باشند. هوشمندی رقابتی با کشف سریعتر فرصتهای جدید، زیربنای فرآیندهای نوآورانه را ایجاد میکند؛ اما فقدان تفکر راهبردی در بین سازمانها باعث نبود کارایی و اثربخشی این ابزار، جهت رسیدن به نوآوری سازمانی شده است. هدف اصلی این پژوهش، بررسی نقش میانجی تفکر راهبردی سطح سازمان بر تأثیر هوشمندی رقابتی بر نوآوری سازمانی است. روش تحقیق کمی و ماهیت آن توصیفی و از شاخه همبستگی است. جهت جمعآوری دادههای مربوط به متغیرها از پرسشنامهای استفاده شد که برای اولین بار در ایران نوآوری سازمانی را بر اساس مولفههای پیشنهادی، سازمان همکاری توسعه اقتصادی (OECD) مورد سنجش قرار داده است. بدین منظور، نمونهای به حجم 100 آزمودنی از بین مدیران نمایندگیهای شرکتهای بیمهای استان قم با روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. نتایج اجرای همبستگی پیرسون نشان داد که تمام مؤلفههای هوشمندی رقابتی و نوآوری سازمانی و همچنین تفکر راهبردی بهصورت دو به دو با هم همبستگی دارند. با اجرای الگوی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS - SEM) برای آزمون فرضیهها، مشخص شد که الگوی پیشنهادی دارای برازش خوبی است و نوآوری سازمانی از طریق هوشمندی رقابتی و تفکر راهبردی سطح سازمانی، تبیین شده که تفکر راهبردی بهعنوان میانجی به میزان 66 درصد مؤثر بوده است.