رهیافت راهبردی تجدید حیات شهری فرهنگ محور
نویسندگان
1 دانشگاه علم و صنعت ایران
2 دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
ضرورت پاسخگویی نرمشپذیر به اثرات فرآیندهای جهانیشدن بر اقتصاد شهرها و نیاز به رویارویی با مشکلات شهری با بهرهگیری از ظرفیتهای محلی، سبب توجه به«فرهنگ» بهعنوان ابزاری نوین در فرآیند «تجدیدحیات شهری» برای مقابله با جنبههای افت شهری شده است؛ اما مداخله در نواحی دچار افت شهری در ایران، اغلب بدون توجه لازم به هویت و ظرفیتهای فرهنگی انجام شده و در موارد بسیار، حتی به تضعیف آنها منجر شده است. هدف این مقاله، پیشنهاد چارچوبی برای رویارویی یکپارچه با جنبههای افت شهری با بهرهگیری از ظرفیتهای فرهنگی است. به این منظور، از راه رتبهبندی شدت افت شهری با روش آماری تحلیل عاملی، چهار محله در منطقه 6 شهر تهران بهعنوان نمونه موردی انتخاب شدهاند. پس از اثبات فرضیه معناداری ارتباط میان فرهنگ و ابعاد تجدید حیات شهری در این محلهها با استفاده از آماره خیدو، با بهکارگیری فن تحلیل عرصههای تصمیمگیری مرتبط، به تولید و گزینش مسیرهای عمل گزینه هدایتگر تجدید حیات شهری پرداخته شده است. دستاورد این مقاله، بهکارگیری چارچوبی برای یکپارچهکردن فرهنگ و برنامهریزی راهبردی تجدید حیات شهری است؛ بهگونهای که با تأکید بر منفعت ساکنان، به رویارویی یکپارچه با افت شهری بپردازد و ایجاد چرخهای خودپایدار از راه تقویت دوسویه ابزارها و جامعه مورد برنامهریزی را امکانپذیر سازد.
