بداههگرایی راهبردی شرکتهای دانشبنیان در محیطهای پیچیده
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
محیط سازمانها، محیطی سرشار از تلاطمها، عدم قطعیت و تغییر و تحول است. از اینرو، تصمیمگیری در چنین شرایط پیچیدهای برای مدیران امری دشوار است و رویکردهای سنتی برنامهریزی راهبردی به دلیل فقدان انعطافپذیری و پیشبینیناپذیری آینده مورد استقبال مدیران واقع نمیشوند. در این شرایط مدیران راهبردی سازمانها با استفاده از مهارتهای تصمیمگیری شهودی و قابلیتهای بداههگرایی خود از رویکردی پیروی میکنند که منجر به تصمیمگیری سریع در برابر چالشهای پیشآمده شود و با پاسخگویی سریع به تغییرات بیرونی به عملکرد بهتر سازمان کمک کند. بداههگرایی به معنای ایجاد و خلق پاسخهای جدید، بدون برنامهریزی قبلی و بدون اطمینان از پیامدهای آن است؛ به عبارت دیگر، بداههگرایی، برنامهریزی و اجرای همزمان راهبرد است. هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین بداههگرایی راهبردی بر عملکرد سازمان با توجه به سه مؤلفه سرعت پاسخگویی محیطی، انعطافپذیری و انطباق ساختاری و چالاکی فرآیندها است. جامعه آماری این پژوهش، مدیران شرکتهای دانشبنیان مستقر در پارک علم و فنآوری دانشگاه تهران هستند. اطلاعات و دادههای پژوهش از طریق پرسشنامه استخراج شده است. برای تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و آزمون معادلات ساختاری استفاده شده است. نتایج نشان میدهد که با توجه به محدودیتهای برنامهریزی در محیطهای متلاطم، مدیران میتوانند با اتخاذ تصمیمات بداهه در سازمان به عملکرد بهتر سازمان کمک کنند. بداههگرایی راهبردی قدرت پاسخگویی به چالشهای محیطی را بالابرده، سبب انعطاف سازمان شده و بر چابکی سازمان میافزاید.