الگوی خصوصیسازی ساختار اداره مناطق آزاد تجاری
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
تاسیس مناطق آزاد تجاری یکی از شیوههای جذب سرمایهگذاری مستقیم خارجی و تسهیل اقتصاد آزاد است که زمینه رشد و توسعه اقتصادی را فراهم میسازد. از همین رو، نحوه اداره مناطق آزاد تجاری دارای اهمیت زیادی خواهد بود. در ایران به موجب قوانین موضوعه، مناطق آزاد تجاری از طریق تاسیس یک شرکت دولتی که دارای کلیه اختیارات حاکمیتی به استثنای امور نظامی و امنیتی است، اداره میشوند. بهکارگیری شیوه متمرکز در اداره مناطق مزبور ایرادات جدی دارد که خود یکی از موانع نیل به اهداف چنین مناطقی است؛ بهنحویکه، ضرورت بازنگری در نحوه اداره مناطق آزاد، ضرورت خصوصیسازی ساختار اداره آنها را تایید میکند. پس از تصویب قانون اجرای سیاستهای کلی اصل 44 قانون اساسی در کنار قوانین حاکم بر اداره مناطق آزاد تجاری، به نظر میرسد پس از رفع برخی موانع، امکان واگذاری مدیریت به بخش خصوصی در این مناطق وجود دارد. واگذاری مذکور میتواند در دو مرحله صورت پذیرد. در مرحله نخست ضمن بازسازی ساختاری سازمان ادارهکننده، وظایف حاکمیتی تمامی مناطق آزاد ایران به یک سازمان متمرکز و واحد محول و سازمانهای فعلی مناطق بسیار کوچک شده و صرفاً بهعنوان نماینده سازمان مرکزی در مناطق به امور حاکمیتی اشتغال مییابند سایر امور غیرحاکمیتی در صلاحیت سازمانهای مناطق نیز به شرکتهای قابل واگذاری، سپرده میشود و در مرحله بعد شرکتهای مذکور نیز از طریق قرارداد اجاره طولانیمدت به بخش خصوصی واگذار میشود.