مشارکت هیئت مدیره در پایش راهبردی: نقش ساختار
نویسندگان
1 استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قشم
2 دانش آموخته دکترا، دانشگاه علامه طباطبایی
3 کارشناسی ارشد، دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
مزیت رقابتی پایدار سازمان در گرو توانایی آن در ساخت فعالانه محیط و یا انطباق منعطف با آن است. پایش راهبردی نظامی است که نیل به این پیشدستی و انعطاف را کانون تمرکز خود قرار داده است. از سوی دیگر، با توجه به جداسازی روزافزون مالکیت از مدیریت در سازمانها و افزایش حضور گروههایی تحت عنوان هیئت مدیره در صدر سلسلهمراتب تصمیمگیری این هستارهای اجتماعی، بررسی نقش گروهِ حاکمیتیِ هیئت مدیره در جهتگیری راهبردی سازمانها سهم چشمگیری در افزایش شناخت سازمان و مدیریت آن خواهد داشت. این نوشتار رابطه میان ساختار هیئت مدیره و مشارکت آن در پایش راهبردی سازمان را تبیین میکند. برای تحقق این هدف، ابعاد مختلف پایش راهبردی و ساختار هیئت مدیره تعیین میگردند. سپس، چارچوب نقش ساختار هیئت مدیره در مشارکت آن در پایش راهبردی به دست میآید و فرضیههایی مبتنی بر چارچوب مذکور تعریف میشوند. با آزمون این فرضیهها با اتکا بر پاسخهای 180 عضو هیئتمدیره شرکتهای بورسی ایران به پرسشنامه 29 پرسشی محقق ساخته و با استفاده از آزمونهای میانگین، همبستگی (پیرسون و مجذور اتا) مشخص میشود که متغیرهای دوگانگی مدیریت، تنوع، اندازه و درونی بودن رابطه معناداری با مشارکت کنشگرایانه هیئت مدیره در پایش راهبردی سازمان دارند. برازش مدل پیشنهادی با اتکا بر روش معادلات ساختاری تأیید میشود.
