شناسایی شاخص های ازدواج ناموفق ( یک مطالعه ی کیفی )
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی مشاوره،گروه آموزشی مشاوره و روانشناسی، دانشکده ی علوم تربیتی و روانشناسی،شهر اردبیل،کشور ایران/دانشگاه محقق
2 استاد گروه مشاوره. دانشگاه محقق اردبیلی. اردبیل. ایران.
doi
10.48308/jfr.2025.238378.1901چکیده
هدف : شناسایی شاخص های ازدواج ناموفق است.روش از نوع کیفی با استفاده از نظریه داده بنیاد است و جامعه ی آماری شامل کلیه-ی زوج های ساکن شهر اردبیل بوده که دارای حداقل 3سال سابقه ی زندگی مشترک می باشند. به منظور تعیین نمونه از روش نمونه-گیری هدفمند و سپس نمونه گیری نظری استفاده شده است و تا رسیدن به اشباع نظری، در نهایت 14زوج ناموفق مورد مصاحبه ی عمیق نیمه ساختار یافته قرار گرفته و با استفاده از روش مقایسه ای مداوم استراوس و کوربین تحلیل شدند. ابزار های پژوهش، پرسشنامه ی سازگاری زناشویی اسپانیر و پرسشنامهی احساس مثبت نسبت به همسر بودند. به منظور تحلیل داده ها از روش کدگذاری باز و محوری استفاده شد. یافته ها : نتایج پژوهش نشان داد که شاخص های تعیین کننده ی ازدواج ناموفق ، طیف گسترده ای را در بر میگیرد. شاخص های شناسایی شده عبارتبودند از : شاخص های فردی ، شاخص های عدم تعاملی ، شاخص های مربوط به خانوادهی اصلی و شاخص های فرهنگی ، در واقع هر یک از شاخص های به دست آمده مقوله های مختلفی را در بر می گیرد که یافته های این پژوهش می تواند برای روانشناسان و مشاوران ازدواج مفید واقع شود.