گونهشناسی نقش سیاستهای بهرهوری منابع انسانی
نویسندگان
1 دانشیار، دانشگاه فردوسی.
2 دانشجوی دکتری، دانشگاه فردوسی
3 کارشناس، آموزش و پرورش خراسان رضوی.
doi
چکیده
براساس نظام ارزشی جامعه، بهرهوری منابع انسانی بهعنوان مهمترین و تأثیرگذارترین عامل در افزایش بهرهوری سازمان میباشد. هدف مقالة حاضر گونهشناسی سیاستهای بهرهوری منابع انسانی است و اینکه چه ذهنیتها و دیدگاههای مختلفی در مورد موضوع تحقیق در بین مشارکتگنندگان ناحیهای از آموزش و پروش خراسان رضوی وجود دارد. برای تبیین جامعتر و کاملتر از سیاستهای بهرهوری منابع انسانی، از روششناسی کیو (Q) استفاده شده است. این روش ترکیبی، دستهبندی عمیقتری از دیدگاههای مشارکتکنندگان نسبت به موضوع مورد بررسی بهدست میدهد. در این روش از تحلیل عاملی کیو و سنخشناسی که از آرایههای عاملی و مصاحبه با مشارکتکنندگان در حین مرتبسازی حاصل شد، دیدگاهها و عقاید مشارکتکنندگان، در چهار دستهبندی شناسایی شده است. نتایج تحلیلها نشان میدهد نقشهای "مشابه" ارزشیابی شده، مبنای پیدایش نقشهای جدید برای سیاستگذاران بهرهوری منابع انسانی در آموزش و پرورش است. مانند نقش "شایستهگزینی برای ارتقای بهرهوری"، "آموزشپذیران خلاق" و "منتقدان به عدم اجرای سیاستهای بهرهوری" و ضعفها نیز مانند عدم هماهنگی سیاستهای پیشنهادی بهرهوری منابع انسانی با هدف نهایی فعالیتهای منابع انسانی، و نیز اهمیتندادن به مهارتهای ذهنی، انسانی و کار تیمی میباشد.
