موانع سازماندهی اثربخش کانونهای تفکر راهبردی
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی مؤسسه آموزش عالی ارشاد دماوند
2 عضو هیأت علمی دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشجوی دکتری دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
برای ارتقای کیفیت خطمشیهای عمومی و افزایش ظرفیت آن، کانونهای تفکر راهبردی نقشی اساسی دارند و نحوه سازماندهی آنها یکی از عوامل تعیینکننده این نقش است. لذا برای شناخت سازماندهی متناسب با اهداف کانونهای تفکر راهبردی و سایر شرایط متغیر محیطی، اقتصادی، اجتماعی و... ضرورت دارد تا در دورههایی معین در سازماندهی آنها بازنگری شود و در هر بازنگری موانعی که در کاهش اثربخشی کانونها بیشترین نقش را دارند شناسایی شوند و با رفع آنها، رقابت و تلاش کانونهای تفکر راهبردی برای ارتقای ظرفیت خطمشیهای عمومی افزایش یابد. در این راستا برای شناخت سازماندهی اثربخش کانونها، موانع سازماندهی آنها، از طریق ادبیات تحقیق و مبانی نظری آن احصاء و در قالب پرسشنامهای بین نمونهای از اعضای هیات علمی دانشگاهها توزیع شد. نتایج تحقیق که از آزمون تی و فریدمن به دست آمده است، نشان میدهد که برخی موانع مهمترین تاثیر را در عدم اثربخشی سازماندهی آنها دارد. همچنین بین سازماندهی کانونها و اثربخشی آنها رابطه مستقیم و قوی وجود دارد. از سوی دیگر سه عامل نیز به عنوان موانع سازماندهی اثربخش کانونها تلقی نشده و مورد تایید قرار نگرفتهاند که در بحث و نتیجهگیری به آنها پرداخته میشود و در انتها نیز پیشنهادهای تحقیق ارائه میگردد.
