تحلیل قابل گذشت یا غیرقابل گذشتبودن بزه نشر اکاذیب رایانهای در پرتوِ حقوق کیفری ایران و فقه امامیه
نویسندگان
1 دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران
2 دانشآموخته کارشناسیارشد کامپیوتر، دانشگاه امیرکبیر، تهران، ایران
doi
10.22067/jfiqh.2025.90638.1867چکیده
باتوجهبه اینکه فضای مجازی به واقعیت مهمی از زندگی بشر امروزی تبدیل شده است، به نحوی که افراد بیشتر اوقات بیداری خود را در آن میگذرانند، بالتبع جرائم که قبلاً در فضای حقیقی احتمال تحقق داشتند امکان ارتکاب زیادی در فضای مجازی خواهند یافت، بهطوری که هر روزه بزههای مختلفی علیه شخصیت معنوی افراد در این فضا شکل میگیرد و یکی ازبزههای شایع در این فضا، بزه نشر اکاذیب میباشد که در مورد قابل گذشتبودن یا نبودن آن بین حقوقدانان اختلافنظر وجود دارد که جامعۀ قضایی کشور، بهطور ویژه با آن درگیر است و تعدد پاسخهای ادارۀ کل حقوقی قوۀ قضاییه در قالب نظریۀ مشورتی، دلالت کامل بر آن دارد. در این پژوهش، در راستای رسیدن به پاسخی مستدل و مستند به مسئله، این نتیجه به دست آمد که در مورد بزه نشر اکاذیب رایانهای، باتوجهبه مادۀ 103 قانون مجازات اسلامی، نتوان بهطور مطلق حکم به قابل گذشت یا غیرقابل گذشتبودن بزه مذکور کرد و بایستی بین مواردی که شخص یا اشخاص معیّن بزهدیدهاند و مواردی که جامعه، هدف بزه قرار گرفته است، تفکیک قائل شد.