شیوع آلودگی انگلی و باکتریایی در لاشههای حیوانات کشتارگاههای تهران و تأثیر آن بر خسارتهای اقتصادی از سال ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۲
نویسندگان
1 دکتری عمومی دامپزشکی، گروه دامپزشکی، دانشکده علوم دامپزشکی، واحدعلوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه بهداشت مواد غذایی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران.
3 استادیار، گروه زیست فناوری، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
doi
10.22092/vj.2024.364788.2124چکیده
بررسیهای اپیدمیولوژیکی و ارزیابی اهمیت بهداشتی و اقتصادی هر بیماری اولین گام در پیشگیری و کنترل آن محسوب میگردد و یک نقطه شروع تقریبا مطمئن برای مبارزه با بیماری تلقی میشود. در این راستا، در مطالعه حاضر اقدام به بررسی میزان شیوع بیماریهای انگلی و باکتریایی دامهای کشتارشده در نه شهرستان استان تهران در طی سالهای 1402-1398 و خسارات ناشی از آنها شد. این مطالعه، یک مطالعه مقطعی بوده که با استفاده از دادههای ثبت شده در سازمان دامپزشکی کشور و اداره کل جهاد کشاورزی استان تهران انجام گرفته است. برای آنالیز واریانس دادهها از روش آزمون تحلیل واریانس یکطرفه ANOVA، مقایسه میانگینها از آزمون تعقیبی توکی و مقایسه درصد زوجی از آزمون ناپارامتری x2 استفاده شد. نتایج نشان داد کیست هیداتیک در استان تهران بیشترین میزان شیوع را در مقایسه با دیگر بیماریها در میان دامهای کشتار شده دارد. درصد آلودگی به اکثر بیماریها در گاوها به طور معنیداری بیشتر از گوسفندان بود (05/0>P). در روند تغییرات آلودگی به بیماریها در سالها اختلاف معنیداری مشاهده نشد (05/0<P) ، در حالیکه شهرستانها از نظر درصد آلودگی به عوامل بیماریزا باکتریایی و انگلی تفاوت قابل توجهی داشتند (05/0>P). ارزیابی میزان خسارات اقتصادی ناشی از بیماریها نیز نشان داد که در سالهای 1402-1398 عامل اصلی خسارت در میان گاوها بیماری بروسلوز و در میان گوسفندان کیست هیداتیک بود. یافتههای این مطالعه به عنوان اطلاعات پایه در مورد خسارات اقتصادی مرتبط با بیماریهای باکتریایی و انگلی گاوها و گوسفندان کشتار شده در استان تهران عمل میکند و میتواند راهنمای مناسبی برای سازمانها و مسئولین ذیربط باشد.