فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: دررفتگی کشکک یکی از دلایل اصلی لنگش در سگ‌های نژاد کوچک است. هدف از این مطالعه فراوانی این عارضه در سگ‌های ارجاعی و فراوانی متغیرهای جنس، نژاد، جهت دررفتگی، درجه دررفتگی و نوع دررفتگی در این سگ‌ها است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه 133 قلاده سگ نژاد کوچک ارجاعی به یک کلینیک مرجع تصویربرداری تشخیصی در مدت 2 سال (1397 تا 1399) از نظر وجود هرگونه ناهنجاری معاینه بالینی شده و سپس رادیوگراف با حالت گماری قدامی- خلفی و جانبی راست به دست آمده تحلیل و از نظر فراوانی عارضه‌ی دررفتگی استخوان کشکک و عوامل موثر بر آن مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج: در این مطالعه در بین سگ‌های درگیر با در رفتگی استخوان کشکک (48 قلاده سگ)، عواملی همچون جنسیت نر (2/54 درصد)، زیر سه سال بودن (2/15 درصد)، درگیری یک طرفه (2/54 درصد)، درگیری اندام خلفی راست (6/39 درصد)، نژاد تریر (40 درصد) و پامرانین (36 درصد) و دررفتگی درجه دو (4/60 درصد) دارای فراوانی نسبی بالاتری بود. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه بیانگر فراوانی بیشتر دررفتگی استخوان کشکک در سگ‌های نژادهای تریر و پامرانین نر و زیر سه سال است. همچنین این عارضه اغلب به صورت میانی و دررفتگی دو طرفی بوده است. با توجه به اهمیت رخداد این عارضه در وقوع لنگش در سگ‌ها و نبود اطلاعات کافی در زمینه فراوانی این عارضه، توجه به عوامل موثر بر رخداد آن در کنترل و پیشگیری از عارضه و لنگش اهمیت بالایی دارد.