اثر عصاره سرخارگل (Echinacea purpurea) در مقایسه با پروبیوتیک بر رشد، پاسخ ایمنی، ریختشناسی و فلور میکروبی روده جوجههای گوشتی
نویسندگان
1 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
2 گروه آموزشی تغذیه و بهداشت دام. دانشکده دامپزشکی. دانشگاه آزاد اسلامی. واحد بابل. بابل
3 گروه میکروبیولوژی دانشکده دامپزشکی. واحد بابل. دانشگاه آزاد اسلامی بابل. ایران
doi
10.22092/vj.2024.364113.2104چکیده
طی دو دهه اخیر ترکیبات فیتوژنیک به عنوان افزودنیهای خوراکی محرک رشد مورد توجه قرار گرفته است. ابن مطالعه با هدف بررسی اثرات مصرف عصاره سرخارگل حاوی ترکیبات فیتوژنیک در مقایسه با پروبیوتیک محلول در آب بر روی جوجههای گوشتی انجام شد. ازاین رو 220 قطعه جوجه خروس یک روزه راس 308 ،در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 گروه آزمایشی، 5 تکرار مورد بررسی قرار گرفتند. گروههای آزمایشی شامل: 1 )شاهد، 2 )پروبیوتیک، 3 )عصاره سرخارگل 4 )عصاره سرخارگل و پروبیوتیک، بود. کل مصرف خوراک و رشد در طول دوره آزمایش میان جوجههای گروههای 2 ،3 و 4 با هم تفاوتی نداشت ولی بیش از گروه شاهد بود (05/0>P). ضریب تبدیل خوراک گروههای 2 و 3 طی مرحله تغذیهای رشد و همچنین 1 تا 42 روزگی بهتر از شاهد بود (05/0>P) همچنین در این مرحله تغذیهای گروه 2 ضریب تبدیل بهتر نسبت به گروه 4 داشت (05/0>P). تیتر واکسن بر علیه ویروس برونشیت در گروه 2 و 4 بیشتر ازشاهد بود (05/0>P) ولی نسبت به گروه 3 تفاوتی نداشت. آلبومین و گلوکز سرم گروه 4 بیشرت از دیگر گروههای آزمایشی بود (05/0>P). شاخصهای مورفولوژیک، شامل کل باکتری ها و باکتری های گرم منفی، نسبت سلولهای هتروفیل به لنفوسیت، پروتئین کل رسم گروههای آزمایشی از لحاظ آماری تفاوت معنیداری نداشتند. نتایج این تحقیق نشان داد که مصرف عصاره سرخارگل همانند پروبیوتیک میتواند سبب بهبود عملکرد رشد و ضریب تبدیل خوراک شود. مصرف همزمان سرخارگل و پروبیوتیک سبب افزایش گلوکز و آلبومین رسم و افزایش تیتر واکسن میشود.