بررسی مقاومت آنتی بیوتیکی باکترهای اشریشیاکلی و سالمونلای جدا شده از کبوتران اهلی در اردبیل
نویسندگان
1 دانشیاربیماریهای طیور دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22092/vj.2023.360685.2029چکیده
کبوتران خانگی در مناطق شهری در تماس نزدیک با انسان و سایر پرندگان می باشند. این پرندگان به عنوان یکی از حاملین باکتری های اشریشیاکلی و سالمونلا در انتشار و انتقال این پاتوژن ها به انسان و مزارع طیور صنعتی حایز اهمیت هستند. بنابراین، هدف از این مطالعه جداسازی باکتری های اشریشیاکلی و سالمونلا از کبوترهای اهلی شهر اردبیل و تعیین میزان مقاومت آنتی بیوتیکی جدایه ها بود. از 130 قطعه کبوتر خانگی در قسمت های مختلف شهر نمونه های سواب کلواک تهیه گردید. پس از کشت و جداسازی باکتری ها در محیط های انتخابی، پرگنههای آنها با انجام سایر تستهای سرولوژی و بیوشیمیایی تفریقی نظیرEMB ، TSI،SIM ،MR-VP ، اندول و اوره تشخیص داده شدند. میزان مقاومت آنتیبیوتیکی جدایهها بر اساس روش استاندارد انتشار از دیسک (Disc diffusion) تعیین گردید. از مجموع 130 نمونه بررسی شده، تعداد 23 نمونه (69/17 درصد) باکتری اشریشیاکلی و تعداد 7 نمونه (38/5 درصد) باکتری سالمونلا جداسازی شد. تست آنتی بیوگرام انجام شده بر جدایههای اشریشیاکلی مشخص کرد که تتراسایکلین و سولفامتوکسازول + تری متوپریم به ترتیب با 95/86 درصد و 60/82 درصد بیشترین مقاومت را داشتند، درحالیکه انروفلوکساسین و جنتامایسین به ترتیب با 73/21 درصد و 39/17 درصد کمترین مقاومت را نشان دادند. در جدایههای سالمونلا بیشترین مقاومت نسبت به تتراسایکلین (100٪) و سولفامتوکسازول+ تری متوپریم (71/85٪) و کمترین مقاومت نسبت به کوآموکسی کلاو (28/14٪) و فلورفنیکل (28/14٪) مشاهده شد. تمامی جدایه های اشریشیاکلی و سالمونلا نسبت به سیپروفلوکساسین حساس بودند. نتایج مطالعه حاضر بیانگر وجود آلودگی در کبوتران شهری اردبیل به اشریشیاکلی و سالمونلا است و همچنین سویه های جدا شده از این پرندگان دارای مقاومت قابل توجه ای به برخی آنتی بیوتیک ها می باشند. اجرای برنامه های بهداشتی دقیق و مصرف اصولی آنتی بیوتیکها در کبوتران جهت جلوگیری از انتقال آلودگی و گسترش سویه های مقاوم آنتی بیوتیکی به سایر طیور و جوامع انسانی ضروری به نظر می رسد