فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این مطالعه ارزیابی هیستوپاتولوژی نانوژل حاوی تتراسایکلین بر زخم تجربی عفونی شده با باکتری استافیلوکوکوس اورئوس در رت است. در این تحقیق از 8 موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار با محدوده سنی 12-14 هفته و محدوده وزنی 300-250 گرم استفاده شد. این حیوانات به مرکز پرورش و نگهداری حیوانات آزمایشگاهی دانشکده دامپزشکی منتقل شدند و در قفس‌های استاندارد نگهداری شدند. القاء بیهوشی با ترکیب زایلازین هیدروکلراید 2درصد (mg/kg/IP 10) و کتامین هیدروکلراید10درصد (mg/kg/IP 60) به صورت داخل صفاقی انجام گردید. پس از بیهوشی عمومی، موش‌ها به صورت شکمی بر روی میز جراحی قرار داده شدند، سپس سطح پشتی موش‌ها از ناحیه گردن تا کتف آماده‌سازی و اسکراب شده و دو زخم دایره‌ای شکل به قطر 7 میلی‌متر در هر طرف به فاصله 1 سانتی‌متر از ستون مهره و 5/1 سانتی‌متر از یکدیگر با استفاده از پانچ بیوپسی استریل 7 میلی‌متری ایجاد گردید. با ایجاد زخم به روش برشی، لایه‌های  اپیدرم، درم بطور کامل برداشته شدند. پس از ایجاد زخم، موش‌ها به صورت‌های زیر تقسیم‌بندی گردیدند و سطح زخم کلیه موش-های مورد آزمایش، توسط یک میلی لیتر از سوسپانسیون حاوی CFU/ml 108 استافیلوکوکوس اورئوس که توسط روش نیم مک فارلند تولید شده بود آلوده گردید. ابتدا موش‌ها بطور تصادفی به دو گروه 4 تایی (شاهد و نانوژل حاوی تتراسایکلین) تقسیم شده، سپس هر کدام از اینها خود به 4 زیر گروه 2 تایی (گروه‌های نمونه‌برداری در روزهای مختلف) تقسیم شدند. در پایان روزهای 3، 7، 14 و 21 به منظور بررسی‌های هیستوپاتولوژیک توسط اسکالپل نمونه‌هایی، جهت انجام آزمایشات مربوطه اخذ شدند. براساس نتایج به دست آمده به نظر می رسد که نانوژل حاوی تتراسایکلین اثرات مناسب و قابل قبولی بر روند التیام بخشی و ترمیم زخم عفونی پوستی در رت داشته باشد.