جایگاه اصل شفافیت در حقوق بینالملل اقتصادی
نویسندگان
1 استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشجوی دوره دکتری حقوق بینالملل عمومی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
10.22059/jplsq.2020.294951.2283چکیده
شفافیت در حقوق بینالملل اقتصادی به معنی قابلیت دسترسی به اطلاعات و آگاهی از تصمیمات بازیگرانی است که در مناسبات اقتصادی بینالمللی مشارکت دارند. هرچند در حوزههای مختلف حقوق بینالملل اقتصادی میتوان موضوع شفافیت را ملاحظه کرد، همواره در خصوص ماهیت آن تردید وجود داشته است. اینکه چه میزان از خصوصیات یک اصل حقوقی الزامآور در مورد شفافیت صدق میکند، جای سؤال است. این مقاله طی بررسی توصیفی و تحلیلی نشان میدهد که شفافیت بهعنوان یک اصل، از اصول بنیادین حقوق بینالملل اقتصادی است که توانسته است در رویههای دولتها و مراجع بینالمللی نیز رسوخ کند. همچنین از تمامی خصوصیاتی که برای یک اصل حقوقی برشمرده میشود، برخوردار است. ازاینرو بهنظر میرسد این اصل را میتوان در موضوعات مختلف حقوق بینالملل اقتصادی شامل حقوق سرمایهگذاری، حقوق تجارت بینالملل و حقوق بینالملل پولی و مالی بهعنوان یک اصل موجد تعهد شناسایی کرد. البته باید توجه داشت که نگاه پوزیتیویستی به حقوق بینالملل، اعمال و اجرای اصل مزبور را در همة زیرمجموعههای جزئی حوزههای مذکور، با مشکل مواجه میکند.