بررسی شیوع آلودگی به تکیاخته بلاستوسیستیس در انسان و پرندگان اهلی
نویسندگان
1 گروه انگل شناسی و حشره شناسی پزشکی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس
2 گروه انگل شناسی وحشره شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس
3 گروه انگل شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
doi
10.22092/vj.2022.358234.1963چکیده
بلاستوسیستیس انگل رودهای بیهوازی و شایع در بین انسانها و حیوانات مختلف در سراسر جهان است. برای تشخیص بلاستوسیستیس از روشهای مختلفی مانند روش مستقیم، رنگآمیزی و مولکولی میتوان استفاده کرد. هدف از این مطالعه، بررسی آلودگی بلاستوسیستیس در انسان و پرندگان اهلی در شهرستان تفرش و مقایسه سه روش در تشخیص بلاستوسیستیس بوده است. مطالعه حاضر، به صورت مشاهدهای-توصیفی در خلال سالهای 1399-۱400 در شهرستان تفرش طراحی و اجرا گردید. بدینمنظور از کبوتران (300 نمونه)، مرغ و خروسها (50 نمونه) و از صاحبان آنها (100 نمونه) نمونه مدفوع جمعآوری شد. سپس مدفوع ابتدا با روش میکروسکوپی (آزمایش مستقیم و رنگآمیزی با تریکروم) از لحاظ ابتلا به بلاستوسیستیس مورد مطالعه قرار گرفت سپس نمونههای مثبت از لحاظ مولکولی با روش PCRو از طریق تکثیر ژن 18S rRNA تشخیص داده شد. طبق نتایج حاصله، در آزمایش مستقیم 39 نمونه کبوتر (13%)، 13 نمونه مرغ و خروس ( 26%) و 18 نمونه مدفوع انسانی ( 18%) و در آزمایش رنگآمیزی با تریکروم، 45 نمونه کبوتر (15%)، 12 نمونه مرغ و خروس (24%) و 15 نمونه مدفوع انسانی ( 15%) از نظر وجود انگل بلاستوسیستیس مثبت تشخیص داده شد. در آزمایش PCR از بین نمونههای مدفوع مثبت کبوتران، یک نمونه (5/2%) و از بین نمونههای مدفوع مثبت مرغ و خروس، فقط 5 نمونه (46/38٪) و از نمونههای مدفوع مثبت انسانی، ۴ نمونه (22/22%) از نظر وجود انگل بلاستوسیستیس، مثبت تشخیص داده شد. در مطالعه حاضر فقط تعداد محدودی از نمونههای مثبت مرتبط با روشهای مستقیم و رنگآمیزی شده با تریکروم در آزمایش PCR مثبت شدند، این نشان میدهد که روش PCR با استفاده از یک جفت پرایمر به تنهایی روشی مناسب برای تعیین میزان آلودگی نیست. لذا پیشنهاد میشود برای تشخیص دقیق بلاستوسیستیس از چندین روش متفاوت استفاده شود.