فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیرات رنگدانه آستازانتین بر شاخص‌های ایمنی و آنزیم‌های همولنف میگوی رودخانه‌ای شرق (Macrobrachium nipponense) انجام گرفت. در این پژوهش، 225 قطعه میگو با وزن متوسط g 05/0±40/1 به وسیله پنج تیمار غذایی و سه تکرار با مقادیر مختلف آستازانتین شامل صفر (شاهد)، 50، 100، 150 و mg/kg 200 به مدت زمان هشت هفته، غذادهی گردیدند. در پایان دوره پرورشی، پس از جمع‌آوری همولنف میگو‌های مورد مطالعه، شاخص‌های ایمنی و آنزیم‌های همولنف نمونه‌ها به وسیله کیت‌های آزمایشی، دستگاه خوانشگر الایزا و میکروسکوپ نوری مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج حاصل از مطالعه نشان داد که شاخص‌های ایمنی غیراختصاصی و آنزیمی همولنف میگوها، تحت تأثیر سطوح مختلف رنگدانه آستازانتین قرار گرفتند (05/0>P). با افزایش مقادیر آستازانتین جیره غذایی شاخص‌های شیمیایی آلبومین و پروتئین کل همولنف میگوها، به طور معنی‌داری افزایش یافت درحالی‌که میزان کورتیزول از خود کاهش نشان داد (05/0>P). شاخص‌های ایمنی سلولی همچون تعداد هموسیت کل، سلول‌های گرانولار، نیمه گرانولار و هیالین نیز با افزایش آستازانتین جیره، افزایش معنی‌داری یافتند (05/0>P). آنزیم‌های همولنف، همچون لایزوزیم و فنول اکسیداز در تیمارهای حاوی رنگدانه آستازانتین بیشتر از تیمار شاهد بود درحالی‌که در آنزیم‌های آلانین آمینوترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز، آلکالین فسفاتاز و لاکتات دهیدروژناز کاهش معنی‌داری مشاهده گردید (05/0>P). در نهایت، یافته‌های به دست آمده از این پژوهش نشان داد که افزایش سطوح آستازانتین جیره غذایی موجب بهبود پاسخ‌های بیوشیمیایی، ایمنی غیر اختصاصی و شاخص‌های آنزیمی همولنف میگوی رودخانه‌ای شرق شد و افزودن میزان mg/kg 150 از این رنگدانه به جیره غذایی با هدف بهبود شاخص‌های اشاره شده در این میگو پیشنهاد گردید.