بررسی آلودگی فصلی به کنههای سخت در نشخوارکنندگان کوچک شهرستان دیوانده، استان کردستان
نویسندگان
1 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22092/vj.2022.357079.1922چکیده
گونههای کنههای سخت فراوانترین کنههای آلودهکننده نشخوارکنندگان در ایران هستند. هدف از این مطالعه، تعیین گونههای کنههای سخت آلودهکننده نشخوارکنندگان کوچک در شهرستان دیواندره در استان کردستان بود. این مطالعه در چهارفصل از بهار سال 1398 تا بهار سال 1399 صورت گرفت. درمجموع تعداد 398 کنه سخت از 240 رأس نشخوارکننده کوچک (120 رأس گوسفند و 120 رأس بز) جدا و شناسایی شدند. در این مطالعه، فراوانی آلودگی با کنههای سخت 75/48 درصد (71 رأس گوسفند (58/29درصد) و 46 رأس بز (16/19درصد)) بود. بیشترین فراوانی آلودگی کنههای سخت در دامهای یک سال و بیشتر بود. ارتباط فراوانی آلودگی کنههای سخت در گروههای سنی مختلف گوسفندان و بزها معنیدار بود. کنههای سخت شناساییشده پنج گونه از چهار جنس هیالوما، رپی سفالوس و درماسنتور و همافیزالیس شامل هیالوما اسیاتیکوم آسیاتیکوم (93/36درصد)، رپی سفالوس بورسا (89/28درصد)، و درماسنتور مارژیناتوس (85/21درصد) و همافیزالیس اینرمیس (54/9درصد) و هیالوما آناتولیکوم آناتولیکوم (76/2درصد) بودند. شاخص تعداد کنه به دامها 4/3 بود. فراوانی آلودگی کنهای در فصول مختلف سال معنیدار بود و بیشترین میزان شیوع کنهها در فصل بهار بود. نتایج این مطالعه نشان داد که آلودگی کنههای سخت در گوسفندان و بزهای شهرستان دیواندره شایع بود.