فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

لینگواتولا سراتا عامل لینگواتولوزیس، یک بیماری انگلی مشترک بین انسان و حیوان  است. سگ‌سانان و نشخوارکنندگان به ترتیب میزبان‌های نهایی و واسط مهم این انگل هستند. هدف این مطالعه تعیین شیوع سرمی آلودگی به لینگواتولا سراتا در بزهای مناطق مختلف استان ایلام با استفاده از روش سنجش ایمنی جاذب مرتبط با آنزیم (الایزا) بود. طراحی آزمون  الایزا برای تشخیص آلودگی انگل در بزها با استفاده از آنتی‌ژن دفعی-ترشحی انگل، نمونه‌های سرم (62 منفی و40 مثبت) و کنژوگه-ضد IgG بز انجام شد. در مجموع 805 نمونه سرم بز جمع‌آوری شده از پنج منطقه استان ایلام با آزمون الایزا آزمایش شد. شیوع سرمی آلودگی انگلی در بزهای استان ایلام 57/28 %، ایلام (مرکز) 8/65%، ، ایوان (شمال) 4/63%، دهلران (جنوب) 2/19%، چرداول (شرق) 9/16% و در مهران (غرب) 9/9% بود. شیوع سرمی بین مناطق مختلف استان بطور معنی‌داری متفاوت بود(01/0>P).  میزان شیوع بین جنس‌های نر و ماد به ترتیب 2/32%  و 6/24%  بود و اختلاف معنی‌داری بین دو جنس وجود داشت(004/0 =P). اختلاف معنی‌داری بین میزان آلودگی در گروه‌های سنی2>-1، 3>-2، 4≤-3 به ترتیب با 7/27%، 5/29%، 3/28% (849/0=P) و همچنین در گله‌های ساکن (1/29%) و کوچ رو( 9/26%) مشاهده نشد (545/0=P).نتیجه این مطالعه نشان داد که آزمون الایزا می‌تواند به عنوان یکی از روش‌های‌ سرولوژی مناسب در تشخیص آلودگی به لینگواتولا سراتا در بز مورد استفاده قرار گیرد. به دلیل وجود آلودگی در دام‌های منطقه، اقدامات آموزشی، پیشگیرانه برای کنترل و مدیریت بیماری توصیه می‌گردد.