مفهومسازی رهبری اخلاقی مدیران در سازمانهای بخش دولتی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت رفتار سازمانی، گروه مدیریت، مؤسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامهریزی، تهران، ایران.
2 استاد، گروه مدیریت، دانشگاه جامع امام حسین (ع)،تهران، ایران.
3 استاد، گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 دانشیار، ‘گروه مدیریت، مؤسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامهریزی، تهران، ایران
5 استادیار، گروه مدیریت، مؤسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامهریزی، تهران، ایران
doi
چکیده
در سالهای اخیر یکی از چالشهای مهم و قابلتوجه در مدیریت دولتی، موضوع اخلاق بوده است. ایجاد و حفظ سطح بالایی از رفتار اخلاقی بهمنظور ارتقای اثربخشی کارکنان و تقویت هرچهبهتر روابط بین افراد، یکی از مسائل ضروری پیش روی سازمانهاست که نیاز به پرورش رهبران اخلاقی برای سازمانها را امری ضروری و اجتنابناپذیر نموده است. مفهومسازی رهبری اخلاقی برمبنای ادراک افراد از ویژگیها و رفتارهای رهبری اخلاقی است که متأثر از ویژگیها و ارزشهای فرهنگی جوامع موردمطالعه است، لذا در این مقاله تلاش شده است به مفهومسازی مجدد آن در کشور ایران که دارای ارزشهای اخلاقی، دینی و فرهنگی متمایزی نسبت به کشورهای دیگر است، پرداخته شود. روش گردآوری اطلاعات ازطریق گروههای کانونی و مصاحبههای عمیق نیمهساختاریافته است که بدینمنظور از سه گروه کانونی مختلف شامل مجموعاً 16 نفر از اساتید، مدیران و کارشناسان سازمانی و انجام مصاحبههای عمیق با 14 نفر از مدیران بخش دولتی تا مرحله اشباع نظری استفاده شده است. اطلاعات حاصلشده به روش تحلیل مضمون مورد تحلیل قرار گرفته و نهایتاً 28 مضمون فرعی درقالب هشت مضمون اصلی و در سه سطح فردی، گروهی و سازمانی شناسایی شد. مضامین اصلی شناساییشده در سطح فردی شامل، اصالت و بزرگمنشی، در سطح گروهی شامل راهبری اخلاقی، توانمندسازی پیروان و روابط اخلاقی و در سطح سازمانی شامل رفتار حرفهای، تصمیمگیری اخلاقی و الهامبخشی و همگانیسازی اخلاقیات است.
