تأثیر انطباق‌پذیری مسیر شغلی بر تمایل به ترک شغل کارکنان با درنظرگرفتن نقش میانجی سریالی متغیرهای رضایت شغلی و استرس شغلی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مدیریت اجرایی، گروه مدیریت، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران

2 استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران

doi
چکیده

تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر متغیر انطباق‌پذیری مسیر شغلی بر تمایل به ترک شغل کارکنان با درنظرگرفتن نقش میانجی سریالی متغیرهای رضایت شغلی و استرس شغلی طراحی شده است. نوع تحقیق براساس هدف، کاربردی و براساس ماهیت و روش اجرا، توصیفی، همبستگی و باتوجه‌به مطالعه تأثیر متغیرها به نوعی از شیوه علّی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان شاغل در شرکت گلتاش، تولیدکننده محصولات آرایشی و بهداشتی است که 393 نفر بوده و حجم نمونه به روش تحلیل توان آماری به کمک نرم‌افزار SPSS SamplePower برابر 212 نفر درنظر گرفته شد. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌های تحقیق از نرم‌افزارهای SPSS و SmartPLS استفاده شده است. یافته‌های پژوهش حاکی از این است که رضایت شغلی و استرس شغلی به‌صورت سریالی و پیوسته به‌عنوان متغیر میانجی در رابطه بین انطباق‌پذیری مسیر شغلی و تمایل به ترک شغل عمل می‌نمایند. در این رابطه نقش میانجی رضایت شغلی تأیید و نقش میانجی استرس شغلی تأیید نشده و همچنین رابطه مستقیم انطباق‌پذیری مسیر شغلی و تمایل به ترک شغل تأیید نشده است. نتایج این پژوهش می‌تواند مورد استفاده مدیران سازمان موردمطالعه و همچنین شرکت‌های تولیدکننده محصولات آرایشی و بهداشتی قرار گیرد.