عصارههای مورد (Myrtus communis) و آنغوزه (Ferula assafoetida) بر میزان تفریخ تخم قزلآلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) و درصد بقاء لارو آن در مقایسه با مالاشیت گرین
نویسندگان
1 واحد بهداشت و بیماریهای آبزیان، دانشکده دامپزشکی شیراز، دانشگاه شیراز
2 دانشکده علوم دریایی ، گروه شیلات ، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار
doi
10.22034/vj.2016.106783چکیده
هدف از این تحقیق، بررسی نحوه عملکرد عصارههای مورد و آنغوزه بر درصد تفریخ و بقاء لارو قزلآلای رنگینکمان در مراحل اولیه رشد و تکامل در مقایسه با مالاشیت گرین میباشد. این تحقیق، در کارگاه تکثیر و پرورش روستای دلخان سپیدان شیراز انجام گرفت. میزان تفریخ و نیز میزان بقاء لاروها بعد از جذب کیسه زرده، تحت تاثیر تیمارهای عصاره مورد با غلظت 400 میلیگرم بر لیتر و آنغوزه با غلظت40 میلیگرم بر لیتر به مدت30 دقیقه شستشوی روزانه با سه تکرار مورد سنجش قرار گرفت. گروه کنترل مثبت در معرض2 میلیگرم بر لیتر مالاشیت گرین به مدت 20 دقیقه شستشوی روزانه قرار گرفت و گروه کنترل منفی (شاهد) بدون هرگونه مداخله دارویی به کار گرفته شد. نتایج حاصله نشان داد که در میزان تلفات تخم در مرحله تفریخ در گروه شاهد بطور معنیداری بیشتر از تیمارهای مورد آزمایش بود (05/0>P) به علاوه میزان تلفات در تیمار مورد بطور معنیدار کمتر از مالاشیت گرین و آنغوزه بود (05/0>P). همچنین میزان تلفات تخم بین تیمارهای آنغوزه و مالاشیتگرین تفاوت معنیداری را نشان نداد (05/0<P). نتایج تلفات لاروها بعد از جذب کیسه زرده نشان داد که میزان تلفات لاروها در گروههای تیمار آنغوزه و شاهد به طور معنیداری بیشتر از گروههای تیمار مورد و مالاشیت گرین بوده است (05/0>P). نتایج حاصل از این مطالعه نشان میدهد که استفاده از عصاره مورد به میزان 400 میلیگرم بر لیتر، موجب افزایش درصد تفریخ و بازماندگی لاروها بعد از جذب کیسه زرده گردید و قابل رقابت با مالاشیت گرین میباشد.