بررسی تمایل و انتشار بافتی سویۀ ORT-R87-7/1387 اورنیتوباکتریوم رینوتراکئال در جوجه‌های SPF

نویسندگان

1 بخش تحقیق و تشخیص بیماری های طیور، موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، کرج

2 دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تخصصی فناوری های نوین آمل

3 بخش تحقیق و تشخیص بیماری‌های طیور، موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، کرج

4 دانشکده کشاورزی مشگین شهر، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل

5 بخش تحقیق و تشخیص بیماری های طیور، موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، کرج

doi
10.22092/vj.2015.101264
چکیده

اورنیتوباکتریوم رینوتراکئال (ORT) عامل بیماری اورنیتوباکتریوز بوده که سالانه سبب ایجاد خسارات اقتصادی زیادی به صنعت طیور می‌گردد. هدف از مطالعه حاضر بررسی تجربی تمایل و انتشار بافتی سویۀ ایرانی باکتری ORT در اندام های مختلف جوجه‌های عاری از عوامل بیماریزای خاص (SPF) بوسیله آزمایش‌های کشت و PCR بود. در این مطالعه باکتری ORT با مشخصات JF810491) ORT-R87-7/1387) جدا شده از گله‌های طیور تجاری در ایران استفاده شد. چهل قطعه جوجه یک روزه SPF نژاد لگهورن به طور تصادفی به دو گروه (آزمایش و کنترل) 20 قطعه‌ای تقسیم و به صورت جداگانه در داخل ایزولاتور فشار مثبت نگهداری شدند. در سن 21 روزگی جوجه‌های گروه آزمایش با باکتری ORT به میزان CFU 10 10×1 به روش داخل نایی آلوده و گروه کنترل با PBS تلقیح شدند. از بافت‌هایی نظیر نای، ریه، کبد و قلب در روزهای 2، 4، 6، 8، 10، 12 و 14 پس از تلقیح نمونه‌برداری گردید. تعداد سه قطعه از جوجه‌های گروه آزمایش از روز سوم تا چهارم پس از تلقیح دچار کزکردگی شدند که علایم مزبور از روز پنجم ناپدید گردید. باکتری از نای در روزهای 4-2 و 10-8 و در ریه و کبد در روز 4 پس از تلقیح ردیابی شد. اما در طول دوره مطالعه در بافت قلب شناسایی نگردید. نتایج این مطالعه نشان داد که این سویۀ اورنیتوباکتریوم رینوتراکئال به تنهایی نمی‌تواند منجر به تلفات و ظهور علایم شدید بالینی و کالبدگشایی در جوجه‌های مبتلا شود. اما باکتری در اندام‌های تنفسی از جمله نای به مدت طولانی تکثیر می‌یابد که می‌تواند سبب مستعد شدن پرنده برای ابتلا به سایر بیماری‌ها گردد.

کلیدواژه‌ها