سنجش میزان فلزات سنگین (سرب، قلع و روی) در بافت های خوراکی (عضله) و غیر خوراکی (کبد) ماهی فیتوفاگ(Hypophthalmichthys molitrix) تالاب انزلی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
2 استادیار گروه زیست دریا، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
4 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
5 استادیار گروه زیست دریا، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
doi
10.22092/vj.2015.100948چکیده
این تحقیق جهت بررسی غلظت فلزات سنگین سرب، قلع و روی در بافت های کبد و عضله 60 عدد ماهی فیتوفاگ(silver carp) در ایستگاه های مختلف تالاب انزلی واقع در جنوب غربی دریای خزر شامل: پیربازار، انزلی، خزرویلا، بشمن، سنگاچین و آبکنار درفروردین 1390 انجام شد. مواد و روش ها: نمونه ها طبق روش استاندارد (1999 ، MOOPAM) آماده سازی و با کمک دستگاه جذب اتمی میزان فلزات در نمونه ها اندازه گیری شد. نتایج: براساس نتایج میزان تجمع سرب و قلع به طور معنی داری در بافت عضله بیش از بافت کبد بود. درحالی که میزان تجمع روی با اختلاف معنی دار در کبد بیشتر از عضله بود. به طور کلی میزان غلظت سه فلز برای هر دو بافت تابع الگوی Zn>Sn>Pb و نیز برای ایستگاه ها ی نمونه برداری تابع الگوی آبکنار ≤ خزرویلا < سنگاچین ≤ بشمن ≤ پیربازار ≤ انزلی بود. نتایج حاصل از مطالعه حاضر با معیارهای استاندارد مقایسه شد. نتیجه به دست آمده نشان می دهد که میزان سرب در کبد در همه ایستگاه ها از میزان استاندارد WHO پایین تر بود، ولی در عضله در همه ایستگاه ها به جز آبکنار بالاتر از این میزان بود. میزان قلع و روی در هردو بافت در همه ایستگاه ها کمتر از استانداردهای جهانی بود.
