افزایش حساسیت میگوی وانامیآلوده به ویروس لکه سفید نسبت به ویبریوها در مزارع پرورشی چوئبده آبادان
نویسندگان
1 پژوهشگر بخش بهداشت و بیماریهای آبزیان، پژوهشکده آبزی پروری جنوب کشور
2 عضو هیئت علمیبخش بیوتکنولوژی، پژوهشکده آبزی پروری جنوب کشور
3 عضو هیئت علمیبخش بهداشت و بیماریهای آبزیان، پژوهشکده آبزی پروری جنوب کشور
4 پژوهشگر بخش بهداشت و بیماریهای آبزیان، پژوهشکده آبزی پروری جنوب کشور
doi
10.22092/vj.2014.100971چکیده
با ورود گونه جدید میگوی سفید غربی L. vannamei به سیستم پرورش کشور بعد از تلفات در مزارع آبادان در سال 1381 و در بوشهر در سال 1383، شناسایی احتمالی ورود آلودگیهای عفونی بخصوص ویروسها و ارتباط آن با باکتری جنس ویبریو مد نظر قرار گرفت. لذا ازاستخرهای پرورش میگو در سایت چوئبده آبادان، 240 نمونه از میگوهای پرورشی جهت ردیابی ویروس لکه سفید و 120 نمونه برای شناسایی باکتریهای جنس ویبریو استفاده گردید. همچنین بافتهای آبشش، هپاتوپانکراس و کوتیکول از میگوها برای ردیابی ویروس لکه سفید با روش آسیب شناسی بافتی جدا و در محلول دیویدسون تثبیت گردید. با استفاده از کیت تشخیصی IQ2000 WIT Multi Vir و روش آسیب شناسی بافتی، ویروس WSSV شناسایی گردید. در این مطالعه باکتریهای جنس ویبریو در میگوهای وانامیتشخیص داده شد. همزمان با افزایش تنوع ویروسها بخصوص WSSV تعداد ویبریوها در بافت هپاتوپانکراس بهcfu/gr 105 × 9/4 رسید. نتایج حاصل از آسیب شناسی بافتی و کیت تجاری نشان داد که 40 درصد نمونههای مورد آزمایش به ویروس لکه سفید آلوده بودند