میزان تلفات و عوامل موثر بر آن در گلههای گوشتی مشمول پرداخت غرامت بیمه در شهرستان مشهد
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم درمانگاهی، بهداشت و پیشگیری بیماری های دامی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 استادیار گروه علوم درمانگاهی، بهداشت و پیشگیری بیماری های دامی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد
4 استادیار گروه علوم درمانگاهی، بهداشت و پیشگیری بیماری های دامی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد
5 مدیر صندوق بیمه کشاورزی بانک کشاورزی شعبه خراسان رضوی
doi
10.22092/vj.2013.101032چکیده
در مورد میزان تلفات در واحد های پرورش جوجه گوشتی و علل آن در ایران اطلاعات محدودی موجود است. در مطالعه حاضر، ، میزان تلفات، علل آن و تاثیر وضعیت شرایط محیطی، مدیریتی و بهداشتی بر میزان تلفات جوجه ها گوشتی در طول دوره پرورش ارزیابی شد. کلیه پرونده های مشمول پرداخت غرامت، ارجاعی به شعب صندوق بیمه بانک کشاورزی واقع در شهرستان مشهد در سال 1389 (178 پرونده) مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعاتی شامل تعداد جوجه ریزی و تاریخ آن، وزن و نژاد جوجه یک روزه، وضعیت جوجه ها از نظر Mycoplasmagalisepticum، تعداد و علت تلفات و نیز اطلاعات مربوط به مسایل بهداشتی و مدیریتی مزارع پرورش ثبت گردید. ارتباط عوامل مدیریتی با میزان تلفات، توسط آزمون رگرسیون خطی مورد ارزیابی قرار گرفت. میانگین تلفات در گله های مشمول پرداخت غرامت بیمه 5/23 درصد (CI: 21.1-25.9 95%) محاسبه شد. شایعترین علت تلفات در پرونده های مورد بررسی بیماری آنفولانزا (A1) و به دنبال آن نیوکاسل (ND) بود. وضعیت حوضچه ضدعفونی و فصل جوجه ریزی با میزان مرگ و میر رابطه ی معنی داری داشت. مزارعی که دارای حوضچه ی فعال بودند به طور متوسط به میزان 7/5 درصد تلفات کم تری از مزارعی داشتند که فاقد حوضچه ی فعال بودند.(024/0=P) همچنین مدل رگرسیون نشان داد که میزان تلفات در فصل تابستان و پاییز به ترتیب به میزان 4/10 و 2/7 درصد بیش تر از فصل زمستان بود (05/0>P). توجه به مسایل محیطی و مدیریتی و تلاش در جهت بهبود آن می تواند تلفات در واحدهای پرورش جوجه گوشتی را کاهش دهد.
